Ένα μεγάλο “Μπράβο” και ένα “Ευχαριστώ” θέλω να πω στην ομάδα του εστιατορίου, που μας περιποιήθηκε φιλόξενα το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς στο ξενοδοχείο που καταλύσαμε με την οικογένειά μου.
Τα ίδια ευχαριστώ και σε όλη την ομάδα του ξενοδοχείου που έκανε τα πάντα για να νιώσουμε όμορφα, αυτές τις μέρες που όλοι θέλουμε να είμαστε με τις οικογένειές μας. Θέλω δημόσια να τους ευχαριστήσω, γιατί χωρίς αυτούς τους ανθρώπους, – που το όμορφο λειτούργημά τους, τους φέρνει συχνά πυκνά να είναι οι ίδιοι τέτοιες μέρες μακριά από αυτούς που αγαπούν – τίποτα δε θα ήταν εφικτό.
Τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για το έργο που επιτελούν και εύχομαι οι διευθύνοντές τους να φροντίσουν, να τους μεταδώσουν, την ελάχιστη ένδειξη ηθικής ικανοποίησης, που είναι ένα απλό “ Μπράβο ρε παιδιά που ψες καταφέραμε ομαδικά να πετύχουμε τον στόχο μας και να καταπλήξουμε τους καλεσμένους μας”.
Μπράβο και στον διευθυντή του δικού μας εστιατορίου, που μετά και το κόψιμο της Βασιλόπιτας, κάλεσε στην αίθουσα όλο το προσωπικό, μάγειρες, βοηθούς, σερβιτόρους… και αποκαλώντας τους “οι ήρωες της βραδιάς”, μάς ζήτησε να τους δώσουμε ένα ζεστό χειροκρότημα. Όχι ένα, αλλά πολλά τους δώσαμε και τους ευχαριστούμε ξανά, εγώ και η οικογένειά μου.
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.