Δηλώνω αθεράπευτη λάτρης των ποιοτικών εστιατορίων, όχι των δήθεν, αλλά αυτών που δίνουν σημασία στη γεύση, στις αυθεντικές συνταγές και στα ποιοτικά υλικά. Λατρεύω την ιταλική κουζίνα και περισσότερο από όλα, τα ριζότο. Έχω όμως ένα παράπονο. Δύσκολα βρίσκω κάπου που να είναι πραγματικό ριζότο αυτό που τρώω στο νησί και ιδίως στη Λεμεσό όπου ζω. Περισσότερο θα το ονόμαζα ρύζι ή λαπά και όχι ριζότο. Και το παράξενο είναι ότι σχεδόν όλα τα εστιατόρια και οι καφετέριες έχουν στην κάρτα τους ριζότο. Το ριζότο θέλει αγάπη, σημασία, προσοχή και ανακάτεμα πολύ. Πρέπει να κουραστεί το χέρι σου ώσπου να χυλώσει, αλλά να μείνει και από την άλλη, al dente. Συμβουλή μου, φύγετέ το από την κάρτα σας αν δεν έχετε από πάνω του ένα αφοσιωμένο σεφ που να γνωρίζει την όλη προετοιμασία του και την ιεροτελεστία για να φτιαχτεί. Υπάρχουν τόσα πολλά πιάτα που μπορούν να μπουν στη θέση του. Άμα δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, καλύτερα να το αφήνουμε για αργότερα. To be or not to be!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments!
Στην Μπέμπα, που το ξέρω ότι την αγαπάς κι εσύ, τα μεσημέρια είναι αλλιώς. Είναι φωτεινά, όπως κι οι άνθρωποί της, “πράσινα” όπως και η
Το Sova Bistrot, που μυρίζει πανταχόθεν φρεσκαδούρα, δεν κάνει θόρυβο για να τραβήξει την προσοχή. Την κερδίζει με τον δικό του, ήσυχα επιβλητικό τρόπο. Στεγασμένο
Ως οικογένεια με μικρά παιδιά που επισκέφθηκε πρόσφατα συγκεκριμένο εστιατόριο στην Ελεύθερη Επαρχία Αμμοχώστου, θεωρούμε υποχρέωσή μας να μοιραστούμε δημόσια την εμπειρία μας, ώστε να
Ο Δήμος Αθηένου με ιδιαίτερη ικανοποίηση ανακοινώνει ότι θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια του Πολεοδομικού Έργου «Πολυλειτουργικό Πολιτιστικό Κέντρο» (πρώην Δημοτική Αγορά Αθηένου) την Πέμπτη 14
Υπάρχει μια στιγμή, σχεδόν τελετουργική, πριν από κάθε γουλιά κρασιού. Το ποτήρι σηκώνεται, το φως περνά μέσα από το υγρό, τα αρώματα ανεβαίνουν διακριτικά… και