Τίποτα δεν είναι τυχαίο! Να γιατί το Κρίταμο σφύζει από ζωή και τις καθημερινές

Άμα οι καθημερινές έχουν την αύρα του Παρασκευοσάββατου, τότε σημαίνει ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο. Δουλεύουν οι “μηχανές” του μαγαζιού σαν ελβετικό ρολόι, μα πάνω απ’ όλα βγαίνει καλό φαγητό. Σπιτικό, με γεύση, αρώματα Κύπρου και Ελλάδας, αρτυσμένα με τέχνη – εξού και το Κρίταμο Μεζεδοτεχνείο. 

Στην εξίσωση πρόσθεσε τα άριστα, φρεσκότατα υλικά, τη φαντασία, μα προπαντός την  αγάπη από την ψυχή και σεφ του μαγαζιού, Αργυρώ Παπαδόπουλου και την στρατιά των συναδέλφων σεφ και ψηστών που συνευρίσκονται όλοι μαζί αρμονικά, μεσημέρι και βράδυ στις κουζίνες.

Ξαναπήγαμε τις προάλλες  για να φάμε τον ατελείωτο μεζέ του μαγαζιού, εισπράττοντας πρώτα απ’ όλα τη ζεστασιά των ανθρώπων του μεζεδοτεχνείου, που χρόνια πολλά υπηρετάνε με σθένος στον όμορφο χώρο της τραπεζοκομίας, αλλά και την απτή ζεστασιά από τα αναψοκοκκινισμένα ξύλα ελιάς, που σιγόκαιγαν στο κεντρικό τζάκι του καλυμμένου εξωτερικού χώρου.

Καλή αρχή με δροσερή σαλάτα με φέτα και μαύρη ελιά, άψογο ταχίνι, τζατζίκι με πληθωρικό δυόσμο, αλλά και εξαίρετο κυπριακό λουκάνικο και χαλούμι σχάρας, στικς από κριτσανιστό κολοκύθι και μανιτάρι στο τηγάνι, όλα τους σερβιρισμένα σε όμορφα σερβίτσια και κατσαρολικά.

Ό,τι και να σου πω για το Κορινθιακό, με βελούδινες τανίνες  Pinot Noir από το Κτήμα Κίσσα που απολαύσαμε (εισαγωγέας Drinkforlife Trading Ltd)  θα είναι λίγο, μα σημείωσε στο οινικό σου καλεντάρι ότι είναι ευκολόπιοτο και ευκολοσυνδύαστο, πλούσιο σε αρώματα πυρηνόκαρπων φρούτων, βατούμουρου και δαμάσκηνου, κρασί, με πιο ενδιαφέρουσα αρωματική ταυτότητα κατ’ εμένα, τη διακριτική αίσθηση σοκολάτας.

Διακριτική και η μουσική που σε έπαιρνε πέρα δώθε χωρίς να ενοχλεί τις παρέες που δεν άφησαν ούτε ένα δυάρι άδειο, μα διακριτικό και το αυγό που έσμιξε στο τηγάνι με τα χόρτα εποχής, που μας προετοίμασαν για την άφιξη των γιαγιαδίστικων  ραβιόλων χαλουμιού, που ήρθαν σερβιρισμένες μέσα στο ζουμάκι τους.

Ζηλέψαμε και με το δίκιο μας, σα μάθαμε ότι έχει και κόκορα κρασάτο το μενού ημέρας (εκτός μεζέ) και ήπιαμε στην υγειά του ακόμη ένα ποτηράκι Pinot Noir, που ταίριαξε απίστευτα και με το ύστατο χαίρε των σχαρο-ψηστών, οι οποίοι μας απέδειξαν ξανά τη μαστοριά τους με το τρυφερό βοδινό τους συκώτι, αλλά και με τις σιεφταλιές που μοσκοβολούσαν μαϊντανό.

Εξαίρετα και τα χοιρινά σουβλάκια, τα φιλετάκια από μπούτι κοτόπουλου και τα αλάθητα, ριγανο-ευλογημένα αρνίσια παϊδάκια, που δυστυχώς δε τα συναντάμε πια ή συχνά στα πιάτα του μεζέ στα ταβερνεία.

Έστω κι αν έχεις πει κι εσύ “αμήν”, κάνε μου τη χάρη και βάλε στο κέντρο και του δικού σου τραπεζιού, μια επιδόρπια μερίδα από γαλατόπιτα, από αυτές που δε θες να αρέσουν στην παρέα και απόλαυσέ την μαζί με παγωτό μόκκα, απογειωμένα όλα με κριτσανιστό φιλέ αμυγδάλου.

Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 5, Στρόβολος, Λευκωσία
22497539