
Τι σου κάνει ένα χαμόγελο, ένας πληθυντικός ευγενείας, μια καλή κουβέντα και ένα “να περάσετε ένα όμορφο απόγευμα”;Κι όλα αυτά χθες από ένα ευγενέστατο σερβιτόρο, σε γνωστό καφεστιατόριο της Λευκωσίας. Σε κάνει κι εσένα πιο χαρούμενο, να φεύγεις με διάθεση και φυσικά να θες να ξαναπάς, έστω κι αν το κρουασάν, δεν πήρε 10 από το 10 και ο καφές έφτασε, όχι και τόσο ζεστός. Και επειδή είμαι του Κλάδου της εστίασης και της φιλοξενίας, γνωρίζω ότι, ό,τι συμβαίνει σε ένα εστιατόριο ή ένα ξενοδοχείο, είναι θέμα εκπαίδευσης. Ας εκπαιδεύσουμε λοιπόν όλοι μας, τους ανθρώπους στους οποίους έχουμε εμπιστευτεί την επιχείρησή μας. Μόνο έτσι θα έχουμε επαναλαμβανόμενους και χαρούμενους πελάτες.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Είμαι Βρετανός, παντρεμένος με Κύπρια, και μετά από τρία χρόνια καταφέραμε επιτέλους να έρθουμε διακοπές στην Κύπρο με την οικογένειά μας. Περιμέναμε ήλιο, φαγητό, φιλοξενία

Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:

Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
