Είμαι ιδιοκτήτης εστιατορίου στην Ελεύθερη Αμμόχωστο και ομολογώ ότι για πρώτη μου χρονιά ως εστιάτορας τα πήγα αρκετά καλά. Μιλώντας και με άλλους συναδέλφους, συζητήσαμε και το θέμα του κλεισίματος των εστιατορίων μας, λόγω δυστυχώς αυτού που συμβαίνει κάθε χρόνο στην περιοχή μας. Δηλαδή να νεκρώνουν όλα. Κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσα χρόνια να μην βελτιώθηκε. Λες και υπάρχει ένας χρονοδιακόπτης, που τέλη Σεπτεμβρίου, αρχές Οκτωβρίου, μας αναγκάζει όλους να κλειδαμπαρώσουμε και να στείλουμε τους ανθρώπους που δουλεύουν για εμάς στο ανεργιακό. Αγωνία μεγάλη φυσικά του χρόνου, αν θα επιστρέψουν οι ίδιοι πίσω ή αν θα ενδιαφερθούν άλλοι να δουλέψουν στην περιοχή μας. Τι μπορεί το κράτος μας να κάνει για αυτό; Ζητάμε, πραγματικά βοήθεια! Και είμαστε πολλοί με τις ίδιες ανησυχίες!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:
Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
Από στις 2 Φεβρουαρίου 2026, η διάσημη και πανέμορφη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη μπαίνει σε μια νέα εποχή επισκέψεων — με έναν μικρό, χαριτωμένο
Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους
Την Πέμπτη το βραδάκι, στην ταβέρνα του Καμασιά, δεν έπεφτε καρφίτσα. Από την είσοδο μέχρι και το τελευταίο τραπεζάκι, κοντά στις κουζίνες και στις ενημερωμένες
