Τον περασμένο Γενάρη, ένας από τους παλιούς μου σερβιτόρους, μου είπε ότι θα αποχωρήσει λόγω του ότι είχε καλύτερη προσφορά από άλλο εστιατόριο της πρωτεύουσας. Μου είπε ότι του πρόσφεραν €250 περισσότερα. Δεν μπορούσα να ανταποκριθώ σε αυτό το ποσό γιατί θα έπρεπε να δώσω αύξηση και στα άλλα μου παιδιά – έτσι τα ονομάζω – και τον αποδέσμευσα. Πριν μια βδομάδα, κτυπά το τηλέφωνο και ήταν εκείνος. Θέλει να επιστρέψει πίσω με τον παλιό μισθό. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου είπε ότι δεν μπορεί να δουλέψει κάτω από δικτατορικές συνθήκες. Κατάπινε κάμποσα όλη την περίοδο που ήταν εκεί, αλλά το ποτήρι ξεχείλισε. Συνάδελφοι, τι θα κάνατε στη θέση μου; Θα τον επαναπροσλαμβάνατε;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:
Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
Από στις 2 Φεβρουαρίου 2026, η διάσημη και πανέμορφη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη μπαίνει σε μια νέα εποχή επισκέψεων — με έναν μικρό, χαριτωμένο
Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους
Την Πέμπτη το βραδάκι, στην ταβέρνα του Καμασιά, δεν έπεφτε καρφίτσα. Από την είσοδο μέχρι και το τελευταίο τραπεζάκι, κοντά στις κουζίνες και στις ενημερωμένες
