Έσιει κάποιο πρόβλημα με το κρέας σας τζιαι εν το εφάετε…

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ ένα από τα πιο πετυχημένα εστιατόρια της Λεμεσού, μαζί με συναδέλφους καθηγητές. Η βραδιά ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη και το επίπεδο του εστιατορίου υψηλό, τόσο σε ό,τι αφορά το φαγητό όσο και την ατμόσφαιρα.

Κατά τη διάρκεια της εξυπηρέτησής μας, δεχθήκαμε φροντίδα κυρίως από δύο σερβιτόρους, σχεδόν συνομίληκους θα έλεγα, κοντά στα 25, αν δεν λανθάνομαι: έναν από την Ελλάδα και έναν Κύπριο. Αυτό που μου προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον – και ομολογώ προβληματισμό – ήταν η έντονη διαφοροποίηση στον τρόπο επικοινωνίας τους με τους πελάτες.

Παραθέτω πιο κάτω ορισμένες χαρακτηριστικές φράσεις που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της βραδιάς:

Στη Νεοελληνική:

“Θα θέλετε να μου παραδώσετε τα παλτά σας για να τα τοποθετήσω στην γκαρνταρόμπα;”

“Έχετε κάποιες απορίες για το μενού; Θα θέλατε να σας βοηθήσω με κάποιες από τις επιλογές σας;”

“Είμαι στη διάθεσή σας για οτιδήποτε θέλετε να ρωτήσετε.”

“Και ο κατάλογος με τα κρασιά σας. Ξεκινάμε με φυσαλίδα και πάμε στα λευκά μας…”

“Πώς ήτανε το λαβράκι μας; Κυρία μου, το φιλέτο σας;”

“Αν έχουν τελειώσει οι κύριοι, μπορώ να αποσύρω τα πιάτα;”

“Σας έχω φέρει και τη λίστα με τις γλυκές αμαρτίες· μην ανησυχείτε όμως, δεν είναι τόσο γλυκές.”

Στην κυπριακή διάλεκτο:

“Αν ετελειώσετε να τα πκιάσω;” εννοώντας τα άδεια πιάτα

“Αρέσαν σας οι σαλάτες μας; Ο σιεφ μας εν τοπ πας τούτα. “

“Να σας βάλω άλλον λλίο οξά εν θέλετε άλλο;” ….εννοώντας για επιπλέον κρασί

“Ετέλειωσε το νερό σας. Θέλετε τζι άλλον;”

“Έσιει κάποιο πρόβλημα με το κρέας σας τζιαι εν το εφάετε;”

“Εν να πιωρώσετε με κάρτα ή cash;”

Αφήνω τα σχόλια δικά σας. Δεν θέλω να το σχολιάσω εγώ. Δηλώνω όμως απερίφραστα, ως καθηγητής, ότι έχω προβληματιστεί ιδιαίτερα. Το 2026 συνεχίζουμε να διερωτόμαστε ποια γλώσσα/διάλεκτο πρέπει να μιλούμε στην Κύπρο, εφόσον εγώ απαιτώ από τους μαθητές μου να μου γράφουν στη Νέα Ελληνική. Πώς είναι δυνατόν οι πλείστοι από αυτούς, όταν μιλούν, να χρησιμοποιούν μία διάλεκτο η οποία διαφέρει τόσο πολύ από τη Νέα Ελληνική, με αποτέλεσμα ακόμη και πολλοί Ελλαδίτες να μην κατανοούν τα λεγόμενα;

Αγαπούμε την Κύπρο, αγαπούμε τη διάλεκτό μας — αλλά μέχρι πού θα πάει αυτό;

Θέλω μόνο το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού να μας πει αν πρέπει να επιμένουμε μέσα στην τάξη τα παιδιά να μιλούν μόνο στη Νέα Ελληνική ή να τα αφήσουμε να μιλάνε την κυπριακή διάλεκτο.

Σας ευχαριστώ πολύ και πάλι, χωρίς πολλά πολλά δικά μου σχόλια.