Δυστυχώς και το λέμε πονώντας κάθε φορά που ερχόμαστε από το Λονδίνο για να δούμε τους συγγενείς, μάς στενοχωρεί η πρώτη εικόνα, μα και η δεύτερη και η τρίτη….. του Διεθνούς Αεροδρομίου της Πάφου. Τι να πρωτοπώ και τι να αφήσω πίσω;
– Σε όλα τα αεροδρόμια του κόσμου, το αεροδρόμιο είναι ενωμένο ΑΜΕΣΑ με highway. Εδώ πας από ένα στενό δρόμο για 10 με 15 λεπτά για να τον βρεις.
– Ο δρόμος αυτός είναι χωρίς πεζοδρόμιο και χωρίς ούτε μια λάμπα για το βράδυ. Θεοσκότεινος λες και δεν έχει ζωή πουθενά.
– Τι να πω όταν μπαίνεις μέσα στην αίθουσα για check in; Αισθητική νοσοκομείου δεκαετίας του ’80 και όταν έχει 5-6 πτήσεις την ίδια στιγμή οι γραμμές από τον κόσμο είναι μέχρι την είσοδο. Ουρές και για τον έλεγχο των αποσκευών, ουρές και για να διαβάσουν τα μηχανήματα την ταυτότητά μας, που πάντα οι μισές είναι χαλασμένες.
– Περνάς και τον έλεγχο και όταν έχει αρκετές πτήσεις, δεν βρίσκεις καρέκλα να κάτσεις.
– Έβρεχε τις προάλλες και γίναμε όλοι μούσκεμα μέχρι να πάμε στις πρώτες “παράγκες”, που τα πάντα εκεί είναι σκουριασμένα, για να παραμείνουμε εκεί στο αγιάζι, μισή ώρα μέχρι να φτάσει το αεροπλάνο. Έπρεπε, είπε ένας που ξέρει, να μας πάνε εκεί για να αδειάσει μέσα η πύλη από τον κόσμο της δικής μας πτήσης, για να έρθουν οι επιβάτες της άλλης που στέκονταν ουρά μέχρι και τα duty free.
– Έρχεται και το αεροπλάνο και μέσα στις βροχές, μικρά παιδιά, άτομα ΑΜΕΑ και ηλικιωμένοι να τρέχουν ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ να ανέβουν στο αερπλάνο και να στριμώχνονται στις σκάλες όπως τις σαρδέλες.
Φτάσαμε στο Λονδίνο οι μισοί μουσκίδι και δεν ξέρω πόσοι ξύπνησαν άρρωστοι.
Μας λυπεί πολύ αυτή η κατάσταση. Είναι θέμα οικονομικό; Είναι θέμα λήψης πρωτοβουλίας για ολική αναβάθμιση του ενός από τα δυο αεροδρόμια της χώρας μας! Τριτοκοσμική εικόνα δίνουμε δυστυχώς.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:
Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
Από στις 2 Φεβρουαρίου 2026, η διάσημη και πανέμορφη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη μπαίνει σε μια νέα εποχή επισκέψεων — με έναν μικρό, χαριτωμένο
Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους
Την Πέμπτη το βραδάκι, στην ταβέρνα του Καμασιά, δεν έπεφτε καρφίτσα. Από την είσοδο μέχρι και το τελευταίο τραπεζάκι, κοντά στις κουζίνες και στις ενημερωμένες
