
Είμαι ιδιοκτήτης εστιατορίου στην Ελεύθερη Αμμόχωστο και ομολογώ ότι για πρώτη μου χρονιά ως εστιάτορας τα πήγα αρκετά καλά. Μιλώντας και με άλλους συναδέλφους, συζητήσαμε και το θέμα του κλεισίματος των εστιατορίων μας, λόγω δυστυχώς αυτού που συμβαίνει κάθε χρόνο στην περιοχή μας. Δηλαδή να νεκρώνουν όλα. Κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσα χρόνια να μην βελτιώθηκε. Λες και υπάρχει ένας χρονοδιακόπτης, που τέλη Σεπτεμβρίου, αρχές Οκτωβρίου, μας αναγκάζει όλους να κλειδαμπαρώσουμε και να στείλουμε τους ανθρώπους που δουλεύουν για εμάς στο ανεργιακό. Αγωνία μεγάλη φυσικά του χρόνου, αν θα επιστρέψουν οι ίδιοι πίσω ή αν θα ενδιαφερθούν άλλοι να δουλέψουν στην περιοχή μας. Τι μπορεί το κράτος μας να κάνει για αυτό; Ζητάμε, πραγματικά βοήθεια! Και είμαστε πολλοί με τις ίδιες ανησυχίες!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Την περασμένη Κυριακή είχα αναλάβει να κλείσω τραπέζι σε ένα από τα πιο γνωστά και ατμοσφαιρικά εστιατόρια της Λεμεσού, καθώς γιορτάζαμε με τον σύζυγό μου

Η δεύτερη επίσκεψη σε ένα “μεγάλο”εστιατόριο είναι πάντα η πιο αποκαλυπτική. Στο Herzig, όμως, είχε και μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Θυμηθήκαμε την πρώτη μας παρουσία

Όταν η υψηλή γαστρονομία συναντά το θέατρο, οι εμπειρία αποκτά άλλο χρώμα. Γι’ αυτό οι σεφ των κορυφαίων εστιατορίων της Ευρώπης δεν σερβίρουν απλώς πιάτα
