Ποια χώρα σχεδιάζει τετραήμερη εργασία, έξι ώρες την ημέρα για να περνάνε όλοι περισσότερο χρόνο με την οικογένειά τους;

Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους να βελτιώσουν την ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή. Στο επίκεντρο αυτού του κύματος αλλαγών βρέθηκε και η Φινλανδία, μια χώρα γνωστή για τα υψηλά επίπεδα ευημερίας και ποιότητας ζωής.

Η ιδέα για μείωση των εργαζόμενων ωρών και επανασχεδίαση της εβδομάδας εργασίας δεν προέκυψε τυχαία. Η πρωθυπουργός της Φινλανδίας, Σάνα Μαρίν, σε δημόσιες τοποθετήσεις της κατά το παρελθόν είχε προτείνει την πιθανότητα μείωσης του ημερήσιου χρόνου εργασίας σε έξι ώρες και την εβδομάδα σε τέσσερις ημέρες ως ένα μελλοντικό βήμα για την εργασία στη χώρα. Η φιλοσοφία πίσω από αυτή την πρόταση βασίζεται στην πεποίθηση ότι η παραγωγικότητα δεν μετριέται αποκλειστικά σε ώρες, αλλά στην ποιότητα και στη δημιουργικότητα των εργαζομένων, ιδέα που κερδίζει έδαφος παγκοσμίως.

Ποιότητα ζωής και επαγγελματική απόδοση

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της μείωσης των ωρών εργασίας είναι ο αντίκτυπος που έχει στην ψυχική υγεία και την καθημερινότητα των εργαζομένων. Παγκόσμιες μελέτες δείχνουν ότι η μείωση των εργάσιμων ωρών μπορεί να μειώσει το άγχος, το burnout και να βελτιώσει την ικανοποίηση από τη ζωή, χωρίς απαραίτητα να μειώνεται η συνολική παραγωγικότητα. Σε πιλοτικά προγράμματα σε διάφορες χώρες, όπου εφαρμόστηκε τετραήμερη εργασία, οι εργαζόμενοι ανέφεραν καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και υψηλότερα επίπεδα ευεξίας.

Παράλληλα, η ίδια η Φινλανδία κατατάσσεται συχνά στις κορυφαίες χώρες για «ισορροπία ζωής-εργασίας», με σύντομες ώρες εργασίας, σύντομα διαλείμματα και πολιτικές που ενισχύουν την ευελιξία και την αυτονομία των εργαζομένων.

Πρακτικά ζητήματα και προκλήσεις

Παρότι η ιδέα είναι ελκυστική για πολλούς, δεν λείπουν οι πρακτικές επιφυλάξεις. Ειδικοί τονίζουν ότι η μείωση των ωρών εργασίας μπορεί να είναι πιο εύκολα εφαρμοστέα σε διαδικασίες γραφείου και δημιουργικές εργασίες, παρά σε απαιτητικούς τομείς όπως η υγεία ή το λιανικό εμπόριο, όπου η φυσική παρουσία και η συνεχής εξυπηρέτηση είναι αναγκαία.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Φινλανδία δεν έχει ακόμη υιοθετήσει επίσημα ένα τέτοιο εργασιακό μοντέλο για ολόκληρη την οικονομία. Οι δημόσιες αναφορές σχετικά με την τετραήμερη εβδομάδα και την εργασία έξι ωρών έχουν δημιουργήσει μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά και κάποια σύγχυση ως προς το κατά πόσο αποτελούν επίσημη πολιτική ή απλώς προτάσεις και συζητήσεις στο πλαίσιο ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών διαλόγων.

Συμπέρασμα: μια ιδέα για το μέλλον της εργασίας

Η πρόταση για τη μείωση του χρόνου εργασίας στη Φινλανδία, ακόμη και αν δεν έχει λάβει πλήρη εφαρμογή, αποτελεί ένα παράδειγμα του πώς η σύγχρονη κοινωνία επανεξετάζει τις παραδοσιακές εργασιακές δομές με γνώμονα την ευημερία των ανθρώπων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η χώρα λειτουργεί ως πυξίδα για τη διεθνή συζήτηση γύρω από το μέλλον της εργασίας — μια συζήτηση που δεν περιορίζεται σε αριθμούς και ώρες, αλλά στο πώς μπορούμε να ζούμε και να εργαζόμαστε καλύτερα.