Είμαι συχνή επισκέπτης σε καλά εστιατόρια, τόσο σε Κύπρο, όσο και στο εξωτερικό. Μου αρέσει να δοκιμάζω με τον σύζυγό μου διάφορα πιάτα και να συνδυάζουμε με αυτά, διαφορετικό ποτήρι κρασί, για να είναι πιο αρμονικές οι γεύσεις σε κάθε πιάτο ξεχωριστά. Στα πλείστα, “καλά” εστιατόρια του εξωτερικού και σε πολύ λίγα στην Κύπρο, όταν ζητήσω by the glass, έρχεται ο σερβιτόρος μπροστά μου με την φιάλη, μου σερβίρει 10-20ml, το δοκιμάζω και ακολούθως σερβίρει την ποσότητα που αναγράφεται στην κάρτα. Στα περισσότερα εστιατόρια στην Κύπρο όμως, όταν ζητήσεις by the glass ένα συγκεκριμένο κρασί, έρχεται ο σερβιτόρος με γεμάτο το ποτήρι από το bar. Είναι ορθό αυτό; Εγώ ως καταναλωτής, πού ξέρω πρώτο και κύριο, ότι από όλα τα λευκά του καταλόγου, ότι μου έφερε αυτό που ζήτησα; Δεν είμαι και sommelier. Το άλλο είναι ότι χαλά η όλη ιεροτελεστία. Δεν βλέπεις τη φιάλη, την ετικέτα, τα χρώματα που επέλεξε ο οινοποιός, δεν βλέπεις τον οινοχόο να το σερβίρει, δεν δοκιμάζεις λίγο πριν πεις το “ναι”…Σας ευχαριστώ πολύ που μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσω τη θέση μου.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους