Ως καταναλωτής, δηλώνω την απορία μου για ένα θέμα που αφορά τις μερίδες στα εστιατόρια. Υπάρχει ή μάλλον, δεν έπρεπε να υπάρχει μια νομοθεσία που να υποχρεώνει τα εστιατόρια να αναγράφουν έστω και σε υπόμνημα τα γραμμάρια π.χ της πρωτεΐνης ή του υδατάνθρακα, τουλάχιστον, σε κάθε πιάτο; Για παράδειγμα, σολομός 200g, φιλέτο λαυράκι 250g, χοιρινό σουβλάκι 280g, ραβιόλι 250g….. Νιώθω πολλές φορές ότι ως καταναλωτές πρέπει να είμαστε από πριν ενήμεροι, όχι μόνο αν ο πουρές της τσιπούρας έχει παστινάκι και κάρδαμο και η σος είναι από οστρακοειδή, αλλά και πόση τελικά είναι η ποσότητα της τσιπούρας, γιατί αν θα μικρύνει κι άλλο η ποσότητα, όπως μας έχει συμβεί ψες σε πολύ γνωστό εστιατόριο της Λεμεσού, τότε να μας το πουν να παραγγέλνουμε δυο κυρίως πιάτα ο καθένας για να χορτάνουμε. Επειδή όμως δεν μας παίρνει να το κάνουμε, μάλλον θα τρώμε σπίτια μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους