
Ως καταναλωτής, δηλώνω την απορία μου για ένα θέμα που αφορά τις μερίδες στα εστιατόρια. Υπάρχει ή μάλλον, δεν έπρεπε να υπάρχει μια νομοθεσία που να υποχρεώνει τα εστιατόρια να αναγράφουν έστω και σε υπόμνημα τα γραμμάρια π.χ της πρωτεΐνης ή του υδατάνθρακα, τουλάχιστον, σε κάθε πιάτο; Για παράδειγμα, σολομός 200g, φιλέτο λαυράκι 250g, χοιρινό σουβλάκι 280g, ραβιόλι 250g….. Νιώθω πολλές φορές ότι ως καταναλωτές πρέπει να είμαστε από πριν ενήμεροι, όχι μόνο αν ο πουρές της τσιπούρας έχει παστινάκι και κάρδαμο και η σος είναι από οστρακοειδή, αλλά και πόση τελικά είναι η ποσότητα της τσιπούρας, γιατί αν θα μικρύνει κι άλλο η ποσότητα, όπως μας έχει συμβεί ψες σε πολύ γνωστό εστιατόριο της Λεμεσού, τότε να μας το πουν να παραγγέλνουμε δυο κυρίως πιάτα ο καθένας για να χορτάνουμε. Επειδή όμως δεν μας παίρνει να το κάνουμε, μάλλον θα τρώμε σπίτια μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



English version below Γραφική, φιλόξενη, κουλτουριάρικη, μα πρωτίστως αυθεντική, η Ταβέρνα Λετύμπου θυμίζει περισσότερο ένα παλιό, πέτρινο σπίτι του χωριού, που οι άνθρωποί του

Ο Νοέμβριος και οι πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου έχουν καθιερωθεί ως η αγαπημένη περίοδος των κυνηγών των προσφορών. Καταστήματα, ηλεκτρονικές πλατφόρμες και αεροπορικές εταιρείες επιστρατεύουν

“Ούτε ένα αυγό τηγανητό δεν ξέρεις να κάνεις;” Είναι από εκείνες τις ατάκες που επιστρατεύουμε με περισσή ευκολία όταν θέλουμε να πειράξουμε κάποιον για τις
