Ως καταναλωτής, δηλώνω την απορία μου για ένα θέμα που αφορά τις μερίδες στα εστιατόρια. Υπάρχει ή μάλλον, δεν έπρεπε να υπάρχει μια νομοθεσία που να υποχρεώνει τα εστιατόρια να αναγράφουν έστω και σε υπόμνημα τα γραμμάρια π.χ της πρωτεΐνης ή του υδατάνθρακα, τουλάχιστον, σε κάθε πιάτο; Για παράδειγμα, σολομός 200g, φιλέτο λαυράκι 250g, χοιρινό σουβλάκι 280g, ραβιόλι 250g….. Νιώθω πολλές φορές ότι ως καταναλωτές πρέπει να είμαστε από πριν ενήμεροι, όχι μόνο αν ο πουρές της τσιπούρας έχει παστινάκι και κάρδαμο και η σος είναι από οστρακοειδή, αλλά και πόση τελικά είναι η ποσότητα της τσιπούρας, γιατί αν θα μικρύνει κι άλλο η ποσότητα, όπως μας έχει συμβεί ψες σε πολύ γνωστό εστιατόριο της Λεμεσού, τότε να μας το πουν να παραγγέλνουμε δυο κυρίως πιάτα ο καθένας για να χορτάνουμε. Επειδή όμως δεν μας παίρνει να το κάνουμε, μάλλον θα τρώμε σπίτια μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Αν έχεις διαβάσει ποτέ έναν σύγχρονο κατάλογο εστιατορίου, ειδικά πιο fine dining, σίγουρα έχεις πέσει πάνω στη λέξη jus. Μικρή, γαλλική, μυστηριώδης — και όμως,
Ο καφές δεν είναι απλώς ένα ρόφημα· είναι μια μικρή καθημερινή απόλαυση που μπορεί να μας ταξιδέψει χωρίς να φύγουμε από το σπίτι. Ο Χρήστος
Ετοιμάσου για μια ξεχωριστή μουσική βραδιά γεμάτη τραγούδια που αγαπήθηκαν, τραγουδήθηκαν και πέρασαν από γενιά σε γενιά. Οι Κώστας Μακεδόνας και Κούλης Θεοδώρου ζωντανεύουν επί
Στην Κύπρο είμαστε — και Πάσχα χωρίς σούβλα… απλά δεν γίνεται. Οι πλείστοι από εμάς θα στήσουμε από νωρίς τις φουκούδες, θα μαζευτούμε με οικογένεια
Το αβοκάντο είναι από τα πιο αγαπημένα υλικά – αλλά έχει ένα “μειονέκτημα”: μαυρίζει πολύ γρήγορα μόλις το κόψεις. Αν σου έχει τύχει να ανοίξεις