Φρεσκο-αλιευμένο κυπριακό τονάκι και καρπούζι, ντόπιο και ζουμερό, σε μια συνταγή που θα κάνει θραύση. Απλά ακολούθησε τις οδηγίες της chef de partie του εστιατορίου Pralina Experience, Χριστίνας Μιχαήλ και θα φτιάξεις ένα μοιρασιάρικο πιάτο που σίγουρα θα εντυπωσιάσει όλους σου τους φίλους. Αν το θες έτοιμο στο πιάτο, να παρακαλάς τότε να είναι ακόμη διαθέσιμο στα πιάτα ημέρας του βραβευμένου πρωτευουσιάνικου εστιατορίου.
ΤΟΝΟΣ ΜΕ ΚΑΡΠΟΥΖΙ
100γρ φιλέτο από κυπριακό φρέσκο τόνο, κομμένο σε λεπτά φιλετάκια
100γρ καθαρισμένο καρπούζι σε κύβους 1Χ1εκ
1 κουταλάκι κάππαρη Σικελίας ή κάποια άλλη της αρεσκείας σας
4-5 φύλλα φρέσκου δυόσμου
Δέρμα από λάιμ
½ κουταλάκι μαυροκούκι
1 κουταλιά ελαιόλαδο
Αλάτι / πιπέρι
Ντρέσινγκ καρπουζιού και σόγιας
75ml χυμό λάιμ
75ml χυμό καρπούζι
40ml σόγια
30ml ηλιανθέλαιο
15γρ ζάχαρη
30ml Ελαιόλαδο
Μαύρο πιπέρι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Σε ένα μπόλ βάζουμε το καρπούζι μαζί με 100γρ από το ντρέσινγκ και το κρατάμε για περίπου 2 ώρες (πιο γρήγορη διαδικασία σε σακούλι για vacuum)
Βάζουμε σε ένα πιάτο κυκλικά τα φιλετάκια τόνου.
Αλατίζουμε το ψάρι μας.
Αρτύζουμε τον τόνο με μαυροκούκι και τοποθετούμε σε διάφορα σημεία το καρπούζι μας και την κάππαρη.
Βάζουμε τα φύλλα δυόσμου και βγάζουμε δέρμα από το λάιμ στο πιάτο μας και προσθέτουμε το ελαιόλαδο.
Στο τέλος, πριν σερβίρουμε βάζουμε περιμετρικά το ντρέσινγκ με το καρπούζι. Ρίχνουμε σπαστό πιπέρι και χοντρό αλάτι και σερβίρουμε.
Καλή σας όρεξη!
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.