

(By food critic Nick Andrew)
Οι μισοί της παρέας ήθελαν πίτσα και οι άλλοι, δροσερές σαλάτες και ζυμαρικά. Η ψήφος έπεσε στο Rokoko, παίρνοντας πόντους και για την αέρινή του βεράντα, μα για να πούμε και του στραβού το δίκιο, οι μισοί το ψήφισαν γιατί είναι ένα value for money μαγαζί, όνομα και πράμα. Απερόλ κοκτέιλ, μπυρίτσες και ξυνιστέρι κατέφθασαν πρώτα πρώτα στο τραπέζι μας από την ομάδα του Χριστόδουλου, της ψυχής και του ενορχηστρωτή του μαγαζιού, με μας να λέμε ο καθένας τα πιάτα που γουστάρουμε από τη μεγάλη γκάμα ιταλικών στην βάση τους φαγητών.


Ο βραβευμένος σεφ Αντρέας Αντρέου, που έχει αφήσει το γαστρονομικό του στίγμα στο μαγαζί, εντυπωσίασε ξανά με τη σαλάτα με κατσικίσιο τυρί σε κρούστα, φουρνιστό παντζάρι, τραγανά λαχανικά και το μοναδικό του βινεγκρέτ από φοινόκιο, σιέρι και βανίλια. Πολύ καλό και το βοδινό καρπάτσιο με μαγιονέζα τρούφας, ρόκα και κριτσανιστή παρμεζάνα, μα εξαίρετη κρίθηκε και η λεπτόφυλλη πίτσα των ακούραστων pizzaiolo που εντυπωσιάζουν μπροστά στον εμβληματικό ξυλόφουρνο, που δεν ήταν άλλη από την Truffle Scarmoza mozzarella.


Λεπτή, με υπέροχο και σε ορθή ποσότητα μείγμα τυριών, απογειωμένη με καπνιστό μπέικον και πάστα μανιταριών. Οι μακαρονάδες της παρέας σήκωσαν γοργά τα κουταλοπίρουνα για να βάλουν πρώτοι το μερίδιό τους από την πράσινη, χρωματικά, πάστα με πέστο από σπανάκι και βότανα, τραγανό μπρόκολο, ξύσμα λεμονιού και κραμπλ κατσικίσιου τυριού. Πολύ καλή και η ομόλογή της, με μεγάλα σαν κελύφη, ζυμαρικά, παντρεμένα με ραγού πάπιας και μους μπεσαμέλ, ενώ το τελευταίο si το είπαμε και πάλι στο αγαπημένο πιάτο όλης της ομάδας, τα σπιτικά ραβιόλι, που είναι γεμιστά με ένα υπέροχο μείγμα κρεμωδών τυριών και τελειώνουν όμορφα στο τηγάνι με άξιο βράβευσης σος ντομάτας, λάδι βασιλικού και flakes παρμεζάνας.


Τα παιδιά στην εξυπηρέτηση, ευγενέστατα και γρήγορα, οι χρόνοι εξυπηρέτησης άριστοι και πιο εξαίρετος, ο ύστατος πειρασμός, που έχει γίνει το απόλυτο must have, το καλτσόνε με νουτέλα και τυρί μασκαρπόνε.


Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.

Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές

Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους