
Υπάρχουν στιγμές πίσω από ένα μπαρ που δεν σου μαθαίνει κανένα σεμινάριο και δεν προβλέπει κανένα εγχειρίδιο λειτουργίας.
Τι γίνεται όταν απέναντί σου κάθεται ένας πολύ καλός πελάτης του εστιατορίου, γνωστός, επιτυχημένος, με παρουσία και κύρος στην κοινωνία, και ζητά το πέμπτο του ποτό λίγο μετά τα μεσάνυχτα; Κι εσύ, ήδη από το τρίτο ποτό, έχεις καταλάβει — όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από την εμπειρία σου ως bartender — ότι αυτός ο άνθρωπος έχει μια αλλόκοτη συμπεριφορά που υπονοεί μέθη.
Ποια είναι τότε η θέση σου;
Ενημέρωσα φυσικά τον διευθυντή του εστιατορίου. Η απάντησή του ήταν πως ίσως θα ήταν ακόμη πιο προσβλητικό να του το πει ο ίδιος ως διευθυντής. «Καλύτερα να το χειριστείς εσύ, διακριτικά και όμορφα», μου είπε. Κι έτσι η απόφαση έμεινε ξανά στα χέρια μου.
Από τη μία, ο πελάτης που ζητούσε ακόμη ένα ποτό. Από την άλλη, η συνείδησή σου.
Τελικά βρήκα το θάρρος και τον ρώτησα ευθέως:
«Θα οδηγήσετε απόψε, κύριε …;»
Με κοίταξε ήρεμα και μου απάντησε:
«Ναι, εγώ θα οδηγήσω, παλικάρι μου. Αλλά μην ανησυχείς… έχω οδηγήσει και με πολύ περισσότερη αλκοόλη στο αίμα μου.»
Και εκεί είναι που παγώνει ο χρόνος.
Γιατί εκείνη τη στιγμή δεν κρατάς απλώς ένα μπουκάλι ή ένα ποτήρι. Κρατάς μέσα σου ένα βάρος ευθύνης που κανείς δεν σου εξήγησε όταν μπήκες σε αυτή τη δουλειά.
Τι κάνεις τότε;
Τον σερβίρεις επειδή είναι “σημαντικός πελάτης”;
Τον αφήνεις να φύγει ελπίζοντας ότι όλα θα πάνε καλά;
Ή του αρνείσαι άλλο αλκοόλ, γνωρίζοντας ότι μπορεί να θυμώσει, να παρεξηγηθεί ή να εκθέσει το μαγαζί;
Αυτές είναι οι πραγματικά δύσκολες στιγμές της εστίασης.
Οι στιγμές που δεν έχουν μία έτοιμη απάντηση.
Μόνο ευθύνη, ένστικτο και συνείδηση.
Υ.Γ.
Ενημερωτικά, τελικά τον σέρβιρα. Το βράδυ, παρά την κούρασή μου, δεν έκλεισα μάτι. Το πρωί μπήκα σε όλα τα ΜΜΕ για να δω αν είχε γίνει κάποιο τραγικό συμβάν. Ευτυχώς δεν έγινε.
Τι θα συμβεί όμως κάποια άλλη στιγμή, σε άλλη συγκυρία, περίσταση ή τόπο, αν ένας πελάτης ζητήσει ακόμη ένα ποτό και το απαιτήσει;

Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από

Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια

Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα
