
(By food critic Nick Andrew)
Πρώτα απ’ όλα οφείλω να σου πω, πως η μαγεία της περιοχής στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας, έδρα του γαστρονομικού σου στόχου, είναι μοναδική και μη αντιγράψιμη. Και πώς να αντιγραφεί δηλαδή; Λευκοβαμμένες, πέτρινες, δαντελωτές ακτές, εσύ αφ’ υψηλού να κοιτάς το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας και απέναντί σου, δυο νησάκια.

Και δεν αστειεύομαι, ούτε υπερβάλλω. Η Κύπρος έχει και νησάκια, το Μανίκι και τον Γερόνησο (από το Ιερά Νήσος), που το δεύτερο λένε, από ιστορικούς ερευνητές, μέχρι και αρχαιολόγους, ότι μάλλον έχει σχέση με την Κλεοπάτρα της Αιγύπτου. Όπως και να έχουν τα πράγματα, εγώ ξέρω ότι με το που άφησα το αυτοκίνητό μου στον υπόγειο, δροσερό χώρο στάθμευσης του εμβληματικού Cap St Georges resort, βρέθηκα σε δυο λεπτά να κάθομαι σε ένα πανέμορφα στημένο μαγάζι.
Φωτογραφίες πάμπολλες με μας και τα δυο νησιά απέναντι μας, συμπαραστατούμενα από μεγάλες αιωνόβιες ελιές, σχοινιές και φρύγανα της κυπριακής φύσης και ένα αεράκι δροσερό να φυσά απάνω μας, που προς στιγμή, νόμιζα πώς ήτανε κλιματιστικό. Ο Πάμπος, που χρόνια πολλά αγαπάει το μαγαζί αυτό, μα κι όλοι τον αγαπάνε, πιστοποίησε και με το παραπάνω ότι είμαστε ένας από τους πιο φιλόξενους λαούς και αφού μας έσφιξε το χέρι ζεστά, πού μας πήρε;

Μας πήρε εκεί που θέλαμε να μας πάει. Στη φορτωμένη με τα φρέσκα ψάρια της ημέρας βιτρίνα του, που άμα πας εκεί, θα πάθεις κι εσύ σαν και του λόγου μας. Δηλαδή, θα τα θες όλα. Στα πολλά πολλά, μάς έβαλε φρένο και μου άρεσε, γιατί με αυτό με προστάτεψε κι εμένα, μα κυρίως την τσέπη μου.
Τα ζύγισε μπροστά μας, του είπαμε πώς τα θέλουμε ψημένα και τα πήγε μέσα, στους άρχοντες της κουζίνας, να μας τα μαγειρέψουνε με αγάπη και σεβασμό. Εμείς το κρασάκι μας, η Χρύσω το ουζάκι της, ο Άριστος το ουζάκι του, που θυμήθηκε με έτσι τοπίο μπροστά του, τα ελληνικά νησιά που πήγε πέρυσι, και οι υπόλοιποι μπυρίτσα. Πρώτα πρώτα έφτασε μια σαλάτα, τύπου πλάτερ που έχει κτυπήσει κόκκινο στις παραγγελιές (για αυτή υπόσχομαι ειδικό αφιέρωμα γιατί της το αξίζει) που ότι και να σου πω, πάλι λίγο θα είναι.


Τα πλείστα της λαχανικά, κομμένα φρέσκα κάθε πρωί από την ιδιόκτητη φάρμα του resort, το χαλούμι χωριάτικο και μοσχομυριστό, κάππαρη μαζεμένη από τους ίδιους, ραντισμένα όλα με ελαιόλαδο από τους ελαιώνες τους, νοτισμένη με βουνίσια ρίγανη. Τραγανές γαρίδες σαγανάκι με πλούσια σάλτσα ντομάτας και φέτα για τη συνέχεια, ακολουθούμενα από baby καλαμαράκι τηγανιτό και μεγαλοπλόκαμο χταπόδι με λαδολέμονο. Και να σου και καταφτάνει μια φρέσκια κωλοκτύπα, όμορφα ψημένη που για εμένα βάζει κάτω και σε γεύση και σε υφή, τον πρώτο της ξάδελφο, τον αστακό.


Οι τηγανιτές, κυπριακότατες πατάτες του Mesoyios ήταν άριστες στο ψήσιμό τους, όπως άριστα και κριτσανιστά, κατέφτασαν τα ινσταγκραμικά σε παρουσίαση μπαρμπούνια, συνοδευμένα με ποικιλία λαχανικών. Δεν έχω λόγια να σου πω για την άψογα ψημένη στήρα του κιλού, που οι ψήστες πέτυχαν να κρατήσουν μέσα τα υγρά της, μα και να δώσουν στην πετσούλα το απαραίτητο ουμάμι.



Στην υγειά της παρέας μας ακόμα μια φορά, μα και στην υγειά των ευγενέστατων παιδιών που μας εξυπηρετούσαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με ευγένεια και επαγγελματισμό. Καρπουζάκι κόκκινο και δροσερό κι αυτό από τη φάρμα του resort, τάρτα λεμονιού με απόκοσμες, δροσερές οξύτητες και κάμποσα καφεδάκια με καϊμάκι, φτιαγμένα μαστορικά, γεμάτα αγάπη και μπόλικες φουσκάλες.


Το Salt & Fire, καθιερωμένο πλέον ως κορυφαίο destination restaurant για τις πιο σημαντικές μας στιγμές, αποτελεί το ιδανικό σκηνικό για τον εορτασμό της Ημέρας

Μετά από 20 ολόκληρα χρόνια από την εκρηκτική επιτυχία της πρώτης ταινίας The Devil Wears Prada, η μεγάλη επιστροφή είναι πλέον γεγονός — με trailer,

Είμαι Βρετανός, παντρεμένος με Κύπρια, και μετά από τρία χρόνια καταφέραμε επιτέλους να έρθουμε διακοπές στην Κύπρο με την οικογένειά μας. Περιμέναμε ήλιο, φαγητό, φιλοξενία

Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:

Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
