Οργάνωσε ο διευθυντής της εταιρείας μας μια σύναξη των συναδέλφων σε ταβέρνα της Λευκωσίας και πήγα κι εγώ. Διαλέξαμε τον μεζέ της ταβέρνας, γιατί μας είπαν ότι είναι πολύ καλός και έχει τα πάντα. Οκ είπαμε και ξεκινήσαν να κατεβαίνουν πιάτα. Εκτός από τη σαλάτα, τα ντιπς και τις τηγανιτές πατάτες τα υπόλοιπα ήταν ΧΟΙΡΙΝΑ. Ναι, όλα τα υπόλοιπα πιάτα ήταν από χοιρινό κρέας, το οποίο “ναι” μου αρέσει αλλά όχι να αποτελεί 100% του μενού κρεατικών. Διαβάστε το και πείτε μου αν έχω άδικο: Λουκάνικα κρασάτα, λούντζα, κοκκαλάκια χοιρινά με κόλιανδρο, πανσετάκια κρασάτα, κεφτέδες χοιρινοί, χοιρινό σουβλάκι, σεφταλιές. Συγγνώμη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ άλλα κρέατα στο νησί; Πού είναι το κοτόπουλο, το κατσίκι, η προβατίνα, το κουνέλι, το ορτύκι, το βοδινό; Δεν ξέρω αν είμαι παράξενη, αλλά αυτό είναι μεγάλο φάουλ για μια κυπριακή ταβέρνα.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους