
Οργάνωσε ο διευθυντής της εταιρείας μας μια σύναξη των συναδέλφων σε ταβέρνα της Λευκωσίας και πήγα κι εγώ. Διαλέξαμε τον μεζέ της ταβέρνας, γιατί μας είπαν ότι είναι πολύ καλός και έχει τα πάντα. Οκ είπαμε και ξεκινήσαν να κατεβαίνουν πιάτα. Εκτός από τη σαλάτα, τα ντιπς και τις τηγανιτές πατάτες τα υπόλοιπα ήταν ΧΟΙΡΙΝΑ. Ναι, όλα τα υπόλοιπα πιάτα ήταν από χοιρινό κρέας, το οποίο “ναι” μου αρέσει αλλά όχι να αποτελεί 100% του μενού κρεατικών. Διαβάστε το και πείτε μου αν έχω άδικο: Λουκάνικα κρασάτα, λούντζα, κοκκαλάκια χοιρινά με κόλιανδρο, πανσετάκια κρασάτα, κεφτέδες χοιρινοί, χοιρινό σουβλάκι, σεφταλιές. Συγγνώμη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ άλλα κρέατα στο νησί; Πού είναι το κοτόπουλο, το κατσίκι, η προβατίνα, το κουνέλι, το ορτύκι, το βοδινό; Δεν ξέρω αν είμαι παράξενη, αλλά αυτό είναι μεγάλο φάουλ για μια κυπριακή ταβέρνα.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Υπάρχουν εστιατόρια που ακολουθούν την τάση. Υπάρχουν φυσικά κι εκείνα που τη δημιουργούν. Το Columbia Steak House ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Από την πρώτη

Σε μια εποχή όπου τα πάντα είναι διαθέσιμα όλο τον χρόνο, η επιλογή της εποχικότητας δεν αποτελεί περιορισμό — είναι μια συνειδητή πράξη ποιότητας, δημιουργικότητας

Ποια κοινή μοίρα συνδέει έναν αλλοδαπό διαρρήκτη, μια φιλόλογο της ελληνικής γλώσσας στα πρόθυρα χωρισμού, έναν ηλικιωμένο καθηγητή ελληνικής ιστορίας με άνοια κι ένα φρεσκό
