O Εμπενίζερ Σκρουτζ είναι ένας σπαγκοραμμένος, φιλάργυρος και γκρινιάρης ηλικιωμένος που δεν αισθάνεται συμπόνια για κανέναν. Δεν τον νοιάζει τίποτε άλλο, παρά πως θα εξοικονομήσει περισσότερα χρήματα. Κυρίως όμως απεχθάνεται τα Χριστούγεννα και όλους όσοι χαίρονται και γιορτάζουν την όμορφη και ζεστή αυτή γιορτή.
Γεμάτος αδιαφορία για κάθε λογής χριστουγεννιάτικη μαγεία, συναισθήματα ή τρυφερότητα, ο Σκρουτζ, ο γεροτοκογλύφος, μετράει τα λεφτά του. Δεν συγκινείται από τα παιδιά που τραγουδούν τα κάλαντα, αδιαφορεί μπροστά στα στολισμένα δέντρα, το γιορτινό πνεύμα δεν τον αγγίζει καθόλου.
Μια παραμονή Χριστουγέννων όμως στοιχειώνεται από τις επισκέψεις του νεκρού, παλιού του συνεταίρου Τζέικοπ Μάρλεϊ και των τριών πνευμάτων των Χριστουγέννων, του Παρελθόντος, του Παρόντος και του Μέλλοντος, που αναλαμβάνουν, με τον δικό τους τρόπο, να τον κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι τα πλούτη, αλλά η αγάπη, η συμπόνια και η ανθρώπινη παρουσία…
Θα καταφέρουν τα πνεύματα άραγε να τον κάνουν να μετανοήσει για τα λάθη του;
*Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 8 ετών
Συντελεστές
Διασκευή/ Σκηνοθεσία/Σχεδιασμός Φωτισμού: Αντρέας Χριστοδουλίδης
Σκηνικά: Μαρία Χατζηκλεάνθους
Παίζουν (αλφαβητικά): Μαρία Ανδρέου, Χαριτίνη Ηλιάδου, Αντώνης Λαπηθιώτης, Στέλιος Μαρτάς, Σωτήρης Μεστάνας, Αντώνης Παρχαρίδης
Και τα παιδιά (αλφαβητικά): Κωνσταντίνος Δεληγιάννης, Δέσποινα Λεχνού, Γρηγόρης Στυλιανού.
Πρεμιέρα: Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023
Τακτικές παραστάσεις: κάθε Παρασκευή 20:30 και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 19:00
Προπώληση εισιτηρίων: tickethour
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.