Μια επισήμανση από έναν Βρετανό τουρίστα που αγαπά το νησί μας

Ελπίζω να διαβάζει κάποιος αυτό το μήνυμα – αν δημοσιευτεί, θα ήταν καλύτερα — με έναν παγωμένο φραπέ στο χέρι. Γιατί εγώ και η Κύπρια σύζυγός μου, όταν φτάσαμε στην Πάφο, δεν είχαμε ούτε σκιά για να σταθούμε. Κάτι που ξαναπάθαμε και πέρυσι, δηλαδή.

 

Πρόσφατα επισκεφθήκαμε την Κύπρο γεμάτοι ανυπομονησία για τις διακοπές μας. Το ταξίδι κουραστικό και πολύωρο φυσικά. Δυστυχώς, το πρώτο μας καλωσόρισμα στο αεροδρόμιο της Πάφου ήταν μάλλον απογοητευτικό.

 

Μας κράτησαν έξω, στον καύσωνα, γιατί – όπως ειπώθηκε και όπως είδαμε – «δεν χωρούσαν άλλοι μέσα». Η θερμοκρασία άγγιζε τους 40 βαθμούς και δεκάδες τουρίστες, ανάμεσά τους και οικογένειες με μικρά παιδιά, έλιωναν με τις βαλίτσες στο χέρι. Φανταστείτε να το ζει κάποιος αυτό μετά από αυπνία και κούραση.

 

Το ζήτημα δεν είναι μόνο η έλλειψη σκιάς ή ανεμιστήρων. Είναι ξεκάθαρο ότι το ίδιο το αεροδρόμιο είναι πολύ μικρό για τον όγκο των αφίξεων και αναχωρήσεων που καλείται να διαχειριστεί. Είναι κάτι που φαίνεται. Ταξιδεύω συχνά λόγω της δουλειάς μου σε διάφορες χώρες, και σε μέρη όπου συναντώ αεροδρόμια αυτού του μεγέθους, εκεί εξυπηρετούν πολύ μικρότερο αριθμό πτήσεων και επιβατών. Στην Πάφο, αντιθέτως, προσπαθεί να λειτουργήσει ως πύλη για χιλιάδες επισκέπτες – κάτι που πρακτικά δεν είναι βιώσιμο. Δεν το βλέπει κανένας υπεύθυνος; Δεν νοιάζεται κανείς; Η Κύπρος, απ’ ό,τι ξέρω, στηρίζεται στον τουρισμό της.

 

Μερικές εισηγήσεις που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά:

– Δημιουργία καλυμμένων και κλιματιζόμενων χώρων αναμονής για τις περιπτώσεις που δεν μπορούν όλοι οι επιβάτες να εισέλθουν αμέσως.

– Επέκταση ή αναβάθμιση του αεροδρομίου, ώστε να ανταποκρίνεται στον σημερινό όγκο τουρισμού που δέχεται η Κύπρος.

– Ενίσχυση του προσωπικού στους ελέγχους διαβατηρίων και ασφαλείας, ειδικά στις περιόδους αιχμής.

 

Δεν τα γράφω αυτά για να παραπονεθώ απλώς· αγαπάμε την Κύπρο, το φιλόξενο κλίμα της, τη θάλασσα, το φαγητό της και τους ανθρώπους της. Αλλά αν θέλει να συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στον τουρισμό, το πρώτο σημείο επαφής με τον επισκέπτη – το αεροδρόμιο – πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του. Το αναφέρω με καλή πρόθεση.

 

Με εκτίμηση,

John T.

Λονδίνο