Πού θα βρείτε όλοι εσείς προσωπικό για τα καινούρια σας ανοίγματα όταν σήμερα… (επιστολή από Υπεύθυνο τμήματος H.R)

Aπευθύνομαι ως υπεύθυνος Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού εστιατορίου που εδρεύει στην Πάφο, με αφορμή τις συνεχείς ανακοινώσεις για νέα ξενοδοχεία, εστιατόρια και επιχειρήσεις που πρόκειται να ανοίξουν φέτος, του χρόνου και την μεθεπόμενη χρονιά σε όλες τις επαρχίες της Κύπρου.

Πραγματικά διερωτώμαι: Πού θα βρεθεί το απαραίτητο προσωπικό;;;;;;;;; Έβαλα πολλά ερωτηματικά γιατί, όντως έχω άπειρα ερωτήματα και προβληματισμούς για το θέμα αυτό.

Γνωρίζω ότι έχουν ανακοινωθεί ανοίγματα δεκάδων νέων μονάδων φιλοξενίας, μεταξύ αυτών και  ξενοδοχεία πέντε, τεσσάρων και τριών αστέρων, καθώς και άλλες μεγάλες επενδύσεις. Επίσης θα ανοίξουν και πάρα πολλά νέα εστιατόρια σε όλες τις επαρχίες. Ως επαγγελματίας του χώρου, όμως, γνωρίζω πολύ καλά ότι ακόμη και με την παρούσα κατάσταση —χωρίς αυτά τα νέα ξενοδοχεία και εστιατόρια— δυσκολευόμαστε να λειτουργήσουμε επαρκώς τις υφιστάμενες επιχειρήσεις.

Οι αγγελίες μας βρίσκονται μόνιμα αναρτημένες σε σελίδες εργοδότησης. Παρ’ όλα αυτά, ελάχιστοι εμφανίζονται για προσωπικές συνεντεύξεις. Και όταν εμφανιστεί κάποιος, συχνά είναι εντελώς ανειδίκευτος για τη θέση που ζητούμε να καλύψουμε. Αναζητούμε άτομα για καίριες θέσεις που να μιλούν την ελληνική γλώσσα, και παρουσιάζονται υποψήφιοι που γνωρίζουν μόνον το «ναι» και το «όχι».

Διερωτώμαι, λοιπόν, πώς θα στελεχωθεί, για παράδειγμα, ένα νέο ξενοδοχείο πέντε αστέρων 300 κλινών, το οποίο θα χρειαστεί 300 έως 500 άτομα προσωπικό. Πού θα βρεθούν οι χιλιάδες εργαζόμενοι για τα τόσα νέα εστιατόρια που ανοίγουν, εντός και εκτός ξενοδοχειακών μονάδων;

Επιπλέον, πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν αυξήσει σημαντικά τον κατώτατο μισθό τους. Πριν από μερικά χρόνια έρχονταν στην Κύπρο εργαζόμενοι από την Πολωνία ή την Ουγγαρία. Σήμερα, ο κατώτατος μισθός στις χώρες τους αγγίζει περίπου τα 1.100 ευρώ. Παραμένοντας στην πατρίδα τους, πολλοί δεν πληρώνουν ενοίκιο. Στην Κύπρο μπορεί να προσφέρουμε 1.500 ευρώ, αλλά με ενοίκια που κυμαίνονται από 600 έως 1.000 ευρώ, το κίνητρο μειώνεται δραστικά.

Δεν επιθυμώ να σπείρω πανικό. Καταθέτω, όμως, μια ρεαλιστική ανησυχία: Σήμερα δεν βρίσκουμε ούτε άτομα για τη λάντζα στα υφιστάμενα εστιατόρια. Πού θα βρεθεί το προσωπικό για τις νέες επενδύσεις;

Ή μήπως θα οδηγηθούμε στη μέθοδο «ο κλέψας του κλέψαντος»; Γνωρίζουμε όλοι ότι όταν προσελκύεις έναν εργαζόμενο από άλλη επιχείρηση, πρέπει να του προσφέρεις υψηλότερο μισθό, περισσότερες παροχές και λιγότερες ημέρες εργασίας. Μέχρι πού θα φτάσουμε;

Αν το 2030 αναγκαστούμε να προσφέρουμε 2.000 ευρώ σε έναν σερβιτόρο και 5.000 ευρώ σε έναν διευθυντή εστιατορίου για να μπορέσει να λειτουργήσει μια επιχείρηση, μήπως τότε η σαλάτα θα πωλείται €30, το κοτόπουλο €50 και το βοδινό φιλέτο €100;

Το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε ανάπτυξη. Τη θέλουμε όλοι. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει ο στρατηγικός σχεδιασμός για να τη στηρίξει ανθρώπινα και βιώσιμα.