Τι κάνεις όταν μάθεις όταν το δεξί σου χέρι, σε κλέβει…

Δεν ξέρω αν αφορά τη στήλη σας, αλλά επειδή το συμβάν έχει σχέση με εστιατόρια, σας το στέλνω, ευελπιστώντας τη δημοσίευσή του σύντομου e mail που σας αποστέλλω. 

Τι κάνεις ως ιδιοκτήτης εστιατορίου όταν μάθεις ότι το “δεξί σου χέρι”, ο άνθρωπός σου, το αποκούμπι σου, σε κλέβει ή σε έκλεβε, ποιος ξέρει, ίσως και από την πρώτη μέρα που άνοιξα το εστιατόριο το 2014.

Έμαθα, με τον χειρότερο τρόπο, μετά από ενδείξεις και διάφορες συγκυρίες, αλλά και μετά από οδηγίες του λογιστή μου και φίλου που με ώθησε να βάλω το stock taking στην μηνιαία διάταξη, ότι το πιο στενό μου άτομο στην επιχείρησή μου, έκλεβε από βοδινά φιλέτα, μέχρι ολόκληρα φρέσκα ψάρια, ελαιόλαδο, ακριβά κρασιά και επώνυμα ουίσκι. Μέχρι και μέρος των tips του προσωπικού. 

 

Όλα τεκμηριωμένα και καταγεγραμμένα σε κάμερες. Τα είδα και πόνεσα το στομάχι μου και το στήθος μου, μη μπορώντας να πιστέψω ότι αυτός ο άνθρωπος που τρώμε και πίνουμε οικογενειακώς 20 με 30 φορές τον χρόνο, ενεργεί με αυτό τον τρόπο. 

 

Τι κάνεις σε τέτοια περίπτωση; Πώς θα αντικρίσω αύριο – μεθαύριο αυτό, τον μέχρι πρότινος φίλο μου για να του πω ότι απολύεται και τι θα πω στην οικογένεια και τα μεγάλα του παιδιά που είναι φίλοι με τα παιδιά μου; Τι πρέπει να κάνω αν συνάδελφος εστιάτορας μου ζητήσει συστάσεις για αυτόν, όταν ψάξει για νέα δουλειά;

 

Τι θα πω στους συναδέλφους και τους συνεργάτες που αύριο μεθαύριο δεν θα τον δουν στο εστιατόριο, στη σάλα, στο ταμείο; Τι θα πω στους πελάτες μας που τον ξέρουν και τον ψάχνουν όταν έρχονται κοντά μας; Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη δημοσίευση και εύχομαι αυτό που αντιμετωπίζω τώρα, να μην βρεθεί ποτέ μπροστά σε κανένα από τους αναγνώστες σας.