Τρεις τελευταίες παραστάσεις για τις “Φοίνισσες” του Ευριπίδη, στην Πάφο, στη Λάρνακα και στη Δερύνεια

Η καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ «Φοίνισσες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Μαγδαλένας Ζήρα συνεχίζει με μεγάλη επιτυχία την περιοδεία της με τρεις τελευταίους σταθμούς, την Πάφο (Αρχαίο Ωδείο) στις 24 Ιουλίου, τη Λάρνακα (Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο – στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λάρνακας 2024) στις 27 Ιουλίου και τη Δερύνεια (Δημοτικό Αμφιθέατρο) στις 31 Ιουλίου.

Για το έργο

Η δράση του έργου τοποθετείται στην πολιορκημένη Θήβα. Οι επτά Αργείοι στρατηγοί ετοιμάζονται να επιτεθούν στην πόλη υπό τις οδηγίες του εξόριστου Πολυνείκη, ενώ ο αδελφός του, ο Ετεοκλής, έχει αναλάβει την υπεράσπισή της. Λίγο πριν ξεσπάσει η μάχη, η Ιοκάστη επιτυγχάνει ανακωχή και συνάντηση των δύο γιων της, με στόχο τη συμφιλίωση και την αποφυγή του πολέμου.

Όμως η κατάρα του πατέρα τους, του Οιδίποδα, τον οποίο οι δυο αδελφοί φυλάκισαν για να κρύψουν την ντροπή της αιμομιξίας, απειλεί να τους οδηγήσει σε αμοιβαία αδελφοκτονία. Στο καμίνι του πολέμου η νεαρή Αντιγόνη ενηλικιώνεται βίαια, ενώ ο μικρός γιος του Κρέοντα, ο Μενοικέας, γίνεται παράδειγμα αυταπάρνησης.

Στο έργο η εξουσία αλλάζει συνεχώς χέρια, αλλά οι ηγέτες της πόλης, τυφλωμένοι από τα πάθη τους, επαναλαμβάνουν τα λάθη του παρελθόντος. Η τραγική πτώση του οίκου των Λαβδακιδών παρουσιάζεται ακόμα πιο οικτρή καθώς αντιπαραβάλλεται με τις αναφορές του Xορού στο ένδοξο παρελθόν της πόλης.

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Νίκος Χουρμουζιάδης

Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: Μαγδαλένα Ζήρα

Σκηνικό-Μάσκες: Δημήτρης Αληθεινός

Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη

Μουσική-Μουσική διδασκαλία χορικών: Γιάννης Κουτής

Μουσική-Ηχοτοπία: Αντώνης Αντωνίου

Χορογραφία-Κίνηση: Φώτης Νικολάου

Video art: Άρτεμις Ευλογημένου

Σχεδιασμός φωτισμών: Γεώργιος Κουκουμάς

Βοηθός σκηνοθέτριας: Μαρία Πισιήλη

Βοηθός ενδυματολόγου: Σωσάννα Τομάζου

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης): Στέλα Φυρογένη (Ιοκάστη), Δημήτρης Αντωνίου (Θεράπων), Νίκη Δραγούμη (Αντιγόνη), Ανδρέας Κούτσουμπας (Πολυνείκης), Προκόπης Αγαθοκλέους (Ετεοκλής), Νεοκλής Νεοκλέους (Κρέων), Σπύρος Σταυρινίδης (Τειρεσίας),

Λουκάς Προκοπίου (Μενοικέας), Γιάννης Μίνως (Άγγελος), Θανάσης Γεωργίου (Οιδίποδας)

Χορός: Αλεξία Αλέξη, Μαργαρίτα Ζαχαρίου, Σεμέλη Κυριαζή, Μαρίνα Μανδρή,

Μαρία Μασώνου, Μαριλύ Μήλια, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου, Κύνθια Παυλίδου,

Άννη Χούρη, Μυρσίνη Χριστοδούλου

Συμμετέχουν: Δάφνη Καρλέτη, Γιώργος Λίζος Παπακυριακού

Παραστάσεις

  • Πάφος: Αρχαίο Ωδείο*

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2024

  • Λάρνακα: Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο

Σάββατο 27 Ιουλίου 2024 (στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Λάρνακας 2024)

  • Δερύνεια: Δημοτικό Αμφιθέατρο

Τετάρτη 31 Ιουλίου 2024

Όλες οι παραστάσεις αρχίζουν στις 21:00

*Τα Αρχαία Μνημεία χρησιμοποιούνται με άδεια του Υφυπουργείου Πολιτισμού.

ΘΟΚ TALK

Μια συζήτηση της σκηνοθέτριας Μαγδαλένας Ζήρα με τον ζωγράφο Δημήτρη Αληθεινό για την καλοκαιρινή παραγωγή του ΘΟΚ με το έργο του Ευριπίδη «Φοίνισσες».

Δείτε τη συζήτηση στο youtube εδώ.  

Πληροφορίες / Εισιτήρια 

Ηλεκτρονικά: www.thoc.org.cy

Ταμείο Θεάτρου ΘΟΚ: τηλ. 77772717 (Τρίτη-Σάββατο 10:00-13:30 & 16:00-18:00)

Τιμές Εισιτηρίων 

€17 / €8 (άνεργοι, συνταξιούχοι, πολύτεκνοι με την επίδειξη του αντίστοιχου αποδεικτικού εγγράφου και άτομα κάτω των 25 ετών με την επίδειξη πολιτικής ταυτότητας)

Φωτογραφίες: Παύλος Βρυωνίδης

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

White Marlin – Sopot. Εκεί όπου η θάλασσα, το συγκλονιστικό τοπίο και η γαστρονομία γίνονται ένα – Gault & Millau (Also in English)

Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να

Piwna 47. Εκεί όπου η πολωνική γαστρονομία αποκτά σύγχρονη ταυτότητα, με φόντο την παλιά πόλη του Gdańsk – Michelin Guide Restaurant (Also in English)

Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

47ο Φεστιβάλ Διονύσια: Το Στρουμπί της Πάφου γίνεται ξανά η σκηνή μιας μεγάλης ελληνικής μουσικής βραδιάς

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.