Πόσο εκτιμώ, αυτούς που εκτιμούν και αγαπούν τον τόπο τους. Κι αυτό το λέω με αφορμή τη διανυκτέρευσή μας σε ξενοδοχείο του Πρωτάρα, που από τη στιγμή που μπαίνεις, μέχρι και τη στιγμή που φεύγεις, είτε είσαι ντόπιος, είτε επισκέπτης στο νησί, νιώθεις την Κύπρο στο πετσί σου.
Υποδοχή με ένα σφηνάκι Κουμανδαρία ή με ένα ποτήρι, δροσερής σπιτικής λεμονάδας και πιατάκι με σουτζούκο, παστελάκι και κιοφτέρι, στο τραπεζάκι του δωματίου σου, ως δώρο μαζί με μια φιάλη από Ξυνιστέρι, Μαραθεύτικο ή Κουμανδαρία.
Στο πρόγευμα, ειδικό τμήμα με κυπριακά προϊόντα και δίπλα από το καθένα μια σύντομη περιγραφή, για να γνωρίζει κι ο καθείς που το τρώει, για το τι τρώει, πώς φτιάχνεται και την ιστορία του.
Μπράβο σας αγαπητοί ξενοδόχοι και διευθύνοντες, που θυμίζετε σε αυτούς που έρχονται στον τόπο μας, ότι έχουν επισκεφθεί την πλούσια σε παράδοση, ήθη και έθιμα, αλλά και πλούσια γαστρονομία, Κύπρο μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.