
Είμαστε ζευγάρι Γερμανών τουριστών που τα τελευταία 10 χρόνια, έχουμε έρθει στην Κύπρο για τουρισμό, περισσότερο από 8 φορές (περίπου 60 διανυκτερεύσεις συνολικά). Αγαπούμε πολύ την Κύπρο, την κουλτούρα, το φαγητό, τη θάλασσα και τον ήλιο, τους ανθρώπους που είναι φιλόξενοι, για αυτό και την επιλέγουμε κάθε χρόνο για τις διακοπές μας. Έχουμε μάθει σιγά σιγά και λίγα ελληνικά – και μέσω της νύμφης μας στο Μόναχο που είναι Κρητικιά – και νιώθουμε πολύ όμορφα που μπορούμε να καταλαβαίνουμε και να μιλούμε λίγο, χρησιμοποιώντας την όμορφη, ελληνική γλώσσα. Δυστυχώς καμιά φορά όμως, όταν καταλαβαίνεις τη γλώσσα των άλλων και οι άλλοι δεν το ξέρουν ότι καταλαβαίνεις τη γλώσσα τους, ακούς και πράγματα που λεν για εσένα. Ειδικά όταν σε χλευάζουν για τη μεγάλη σου ηλικία ή όταν λέει ο ένας σερβιτόρος του άλλου μπροστά μας, “μην ασχοληθείς και πολύ μαζί τους, γιατί δεν καταλαβαίνουν από κρασί τούτοι” ή όταν οι ίδιοι σερβιτόροι την επόμενη μέρα το μεσημέρι είπαν ο ένας του άλλου μπροστά μας “κοίτα να δεις που θα πάρουν και σήμερα μια ελληνική σαλάτα να τη μοιραστούν οι τσιγγούναροι”. Εμείς δεν κρατάμε κακία. Απλά θέλαμε να το μοιραστούμε μαζί σας, γιατί κάποια πράγματα πληγώνουν. Αν είμαστε καλά από το θεό, θα είμαστε και πάλι στην αγαπημένη μας Κύπρο τον ερχόμενο Απρίλη.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Είμαι Βρετανός, παντρεμένος με Κύπρια, και μετά από τρία χρόνια καταφέραμε επιτέλους να έρθουμε διακοπές στην Κύπρο με την οικογένειά μας. Περιμέναμε ήλιο, φαγητό, φιλοξενία

Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:

Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
