
Το βιώσαμε κι αυτό. Επισκεφθήκαμε το καινοτόμου αρχιτεκτονικού σχεδιασμού My Zeil shopping center στο κέντρο της Φρανκφούρτης, ανεβήκαμε στο Big Chefs Cafe restaurant κι ανακαλύψαμε ότι κάποιοι σερβιτόροι ήταν ρομπότ. Ρομπότ με όνομα μάλιστα. Cat robots.

Ο άνθρωπος σερβιτόρος τους φορτώνει το φαγητό και τα ποτά, πληκτρολογά απάνω τους τον αριθμό του τραπεζιού κι η γάτα ρομπότ μεταφέρει το φαγητό στο τραπέζι. Σταματά να περάσουν όσοι κινούνται στο χώρο, αποφεύγει τα εμπόδια, στρίβει, ελίσσεται και οδεύει κατ’ ευθείαν προς το τραπέζι για το οποίο έχει δοθεί η παραγγελία.

Εκεί ο άνθρωπος σερβιτόρος, παραλαμβάνει τα πιάτα και σερβίρει. Καινοτομία ή μήπως ανάγκη λόγω έλλειψης προσωπικού ή ευκολότερη εργασία για το προσωπικό. Ή ίσως και τα τρία μαζί. Εμάς πάντως, αν και μας προβλημάτισε για το μέλλον της εστίασης, της φιλοξενίας και όχι μόνο, μάς κέντρισε απίστευτα το ενδιαφέρον.



Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας

Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
