Δεν ξέρω πόσο λεπτοί είναι οι τοίχοι κάποιων ξενοδοχείων ή πόση σημασία δόθηκε στα πορτοπαράθυρα, αλλά εμείς ψες δεν κλείσαμε μάτι…

Δεν ξέρω πόσο λεπτοί είναι οι τοίχοι κάποιων ξενοδοχείων ή πόση σημασία δόθηκε στα πορτοπαράθυρα, αλλά εμείς ψες δεν κλείσαμε μάτι σε “καλό” τετράστερο ξενοδοχείο της Λεμεσού. Με το συμπάθιο, έβηχε η κυρία όλο το βράδυ από το διπλανό δωμάτιο και λες και έβηχε στο δωμάτιό μας. Μιλούσαν για μπάλα οι άλλοι στο άλλο δωμάτιο και λες και ήμασταν μαζί τους. Όσο για τα καζανάκια των από πάνω, νομίζαμε ότι ήταν το δικό μας. Το είπαμε στη ρεσεψιόν και μας είπαν ότι το έχουν υπόψη το θέμα, αλλά θα δουν τι θα κάνουν του χρόνου. Τα €200 μας έφυγαν όμως και επιστρέψαμε και άυπνοι στη Λευκωσία. 

Πείτε μας την άποψη σας comments:

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Δεν διάβασαν καλά τις υποσημειώσεις… και την έπαθαν οι φίλοι ταξιδιώτες! Τρεις ιστορίες…

Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Γύρισα από τις διακοπές και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν… το πρόγευμα στα κυπριακά ξενοδοχεία!

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα