Θα ήθελα, αν έχετε την καλοσύνη, να δημοσιεύσετε στη στήλη σας το ακόλουθο περιστατικό (συμβαίνει δυστυχώς συχνά), που μας απογοήτευσε, μας θύμωσε και μας στενοχώρησε απίστευτα το περασμένο Σάββατο, στην οικογενειακή μας ταβέρνα που διατηρούμε στην επαρχία Λάρνακας.
Ήρθε ένας κύριος χωρίς κράτηση, με τη γυναίκα του και δύο παιδιά, γύρω στα 8 με 10 ετών, υπολογίζω.
Τους βολέψαμε φέρνοντας ακόμη ένα τραπέζι από την αποθήκη και, όταν πήγα για παραγγελία, ο κύριος μού είπε ότι, επειδή τα παιδιά «έφαγαν στα γενέθλια το κατιτίς τους», θα ήθελαν μόνο δύο μεζέδες και νερό.
Εν τω μεταξύ, όταν ο κύριος είπε ότι τα παιδιά έφαγαν στα γενέθλια, το μεγαλύτερο παιδί γύρισε και κοίταξε τον πατέρα του με έκπληξη.
Έδωσα την παραγγελία στην κουζίνα και σε λίγο βλέπω τον κύριο να γνέφει σε έναν άλλον συνάδελφο και να του λέει κάτι.
Νόμισα ότι έκανε κάποιο παράπονο, γι’ αυτό ρώτησα τον συνάδελφο τι του είπε και μου απάντησε γελώντας ότι του ζήτησε, για ό,τι σερβίρεται με τεμάχιο (π.χ. σεφταλιές, κεφτέδες, πιτούλα με χαλούμι κ.λπ.), να φέρνουμε 4 τεμάχια, «για να μην έχουμε πρόβλημα με τα μωρά που θα μας βλέπουν να τρώμε».
Σε λίγο, έγνεψε σε διαφορετικό συνάδελφό μου, παρόλο που πέρασα εγώ λίγα δευτερόλεπτα πριν από το τραπέζι και ρώτησα αν όλα είναι καλά. Του είπε ότι «άρεσαν πολύ τα χοιρινά σουβλάκια και η ταχίνι στον μικρό του γιο, και αν έχεις την καλοσύνη, παιδί, βάλε του λίγα σε ένα πιατάκι, όχι πολλά, δεν θα τα φάει».
Όταν ήρθε η ώρα να φύγουν και ζήτησε τον λογαριασμό, ενημέρωσα τον πατέρα μου για όλα τα έξτρα που πήραμε στο εν λόγω τραπέζι, και μου είπε:
«Χρέωσέ τα όπως τα έχουμε στο μενού όταν κάποιος επιλέγει μεζεδάκια και πιατάκια και όχι τον μεζέ».
Χρέωσα κι εγώ ό,τι παρήγγειλαν έξτρα, τους πήγα τον λογαριασμό και, μόλις επέστρεψα για να πληρωθώ, είδα άλλον άνθρωπο. Είχε αλλάξει χρώμα, με κοίταζε άγρια και, πριν προλάβω να του πω οτιδήποτε, μου είπε:
«Έπρεπε να ντρέπεστε. Εχρεώσετε τα 2–3 πραματούθκια που εφέρατε των μωρών; Πρώτη φορά μας συμβαίνει κάτι τέτοιο. Έλα να σε πληρώσω τζιαι εν η τελευταία σας φορά».
Ο ευγενέστατος κύριος έριξε τα λεφτά πάνω στο τραπέζι, τα κέρματα έπεσαν κάτω και έφυγε.
Παράκληση του πατέρα μου, αλλά και δική μας – εμάς των παιδιών του:
Κοπιάστε να σας μαγειρέψουμε και να σας ικανοποιήσουμε με τους κυπριακούς μας μεζέδες, αλλά μη μας κάνετε να νιώθουμε ένοχοι και άσχημα που σας φέρνουμε λογαριασμό για ό,τι παραγγείλατε.
Δεν είμαστε φιλανθρωπικός οργανισμός, παρόλο που κερνάμε πάρα πολλά φαγητά, γλυκά και ποτά κάθε βράδυ.
Μη μας εκμεταλλεύεστε μόνο. Σας παρακαλούμε θερμά. Έχουμε να θρέψουμε πολλά στόματα.
