

Πήγαμε σε παραλιακό εστιατόριο της Λάρνακας για φαγητό και με το πού καθίσαμε μας δίνει στο χέρι μια ευγενική, αλλοδαπή κοπελιά, το μενού. Το ανοίγουμε και βλέπουμε ότι είναι μόνο στα αγγλικά. Μέτρια τα αγγλικά μας, αλλά όχι και τόσο καλά για να τα καταλαβαίνουμε όλα σε ένα μενού.
Φωνάζουμε την κοπελιά και της ζητάμε να μας φέρει το ελληνικό version και τη βλέπουμε να αλλάζει χρώμα. Ένα λεπτό μας λέει, μιλώντας μας κι αυτή αγγλικά και φεύγει, πηγαίνοντας πιο πέρα να μιλήσει με τον υπεύθυνο. Έρχεται και ο υπεύθυνος και μας ρωτά τι πρόβλημα έχουμε. Του λέμε κι αυτουνού τα ίδια και μας απαντά:
-Δυστυχώς δεν το έχουμε στα ελληνικά. Αν έχετε άγνωστες λέξεις ή κάτι, ρωτήστε με παρακαλώ ελεύθερα.


Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια

Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα