Είπαμε να πάμε κι εμείς σε μια “παραδοσιακή” ταβέρνα της Λάρνακας για να απολαύσουμε τον κλασικό κυπριακό μεζέ, έτσι όπως τον ξέρουμε και τον αγαπάμε. Παραγγείλαμε, ήπιαμε την πρώτη γουλιά κρασί… και πριν προλάβουμε να πούμε “στην υγειά μας”, που λέει ο λόγος, σε κάτι λιγότερο από 20 λεπτά είχαν καταφτάσει τα 22 πιατάκια του μεζέ!
– Ρε Βασίλη, λέω στον κουμπάρο, τους είπες ότι βιαζόμαστε να πάμε κάπου;
– Όχι, μου απαντάει αυτός. Μήπως τους είπες εσύ και δε θυμάσαι μου είπε αυτός και σκάσαμε στα γέλια.
Το θέμα ποιο ήταν; Τα πιάτα δεν ερχόντουσαν σταδιακά και με ρυθμό. Ήρθαν όλα μαζί. Ούτε delivery τόσο γρήγορο!
Το αποτέλεσμα; Τίποτα από αυτά δεν φάγαμε ζεστό και ούτε το απολαύσαμε.
Το τραπέζι, φυσικά, δεν χωρούσε ούτε τα ποτήρια μας, οπότε οι σεφταλιές κατέληξαν, με μια κίνηση τσακ μπαμ από τον σερβιτόρο που ήτανε fast & furious και ακόμη παραπάνω, πάνω στα κολοκυθάκια, τα μανιτάρια αγκαλιά με τα αφέλια και το σουβλάκι κοτόπουλο με τα κεφτεδάκια, έτσι για να κάνουν παρέα στο ίδιο πιάτο – ίσως για να εξοικονομήσει χώρο ή χρόνο, ποιος ξέρει.
Και το καλύτερο; Όταν τόλμησα να ρωτήσω “γιατί τόση βιασύνη παλικάρι μου”, η απάντηση ήταν:
— “Ε, Σάββατο απόψε, κύριε, έχουμε κόσμο μετά.”
Έπρεπε κι εγώ να του πώ, Εμείς τι να κάνουμε, να φάμε με χρονόμετρο;
Η όλη εμπειρία θύμιζε περισσότερο πρόβα ταχύτητας για διαγωνισμό σερβιρίσματος, παρά χαλαρή κυπριακή βραδιά σε παραδοσιακή ταβέρνα.
Πραγματικά, ήταν η πρώτη φορά σε ταβέρνα που ένιωσα ότι πρέπει να προλάβω το φαγητό πριν προλάβει αυτό εμένα.
Καταλαβαίνω πως οι μέρες με πολύ κόσμο είναι δύσκολες, αλλά η ουσία της κυπριακής ταβέρνας είναι να απολαμβάνεις — όχι να αγχώνεσαι, να μετακινείς πιάτα σαν παζλ και να μετράς τα δευτερόλεπτα μέχρι να κρυώσει η σεφταλιά.
Με λίγη περισσότερη οργάνωση, λιγότερη βιασύνη και (ίσως) λίγο μεγαλύτερα τραπέζια, η εμπειρία θα μπορούσε να ήταν εξαιρετική.
Γιατί το φαγητό, όσο και αν δεν το προλάβαμε ζεστό, φαινόταν νοστιμότατο.
Με εκτίμηση
Ένας εκτιμητής της κυπριακής ταβέρνας που τρώει αγάλι αγάλι
Η τέχνη συνήθως ζει σε μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ξεπερνά τα όρια των τοίχων και περνά στην καθημερινότητα με έναν
Από τις 3 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2026, το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος επιστρέφει με πέντε σπουδαίες παραγωγές από Κύπρο, Ελλάδα, Ισπανία και
Σε μια εποχή όπου η γαστρονομία στην Κύπρο εξελίσσεται διαρκώς, το Salt & Fire έχει καταφέρει να ξεχωρίσει ως ένας από τους πιο δυνατούς γαστρονομικούς
Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο «Farm to Table». Για πολλούς αποτελεί απλώς μια νέα τάση στη γαστρονομία. Για τους κορυφαίους
Μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές των τελευταίων ετών ετοιμάζεται να εφαρμοστεί στα ελληνικά σχολεία. Από τη νέα σχολική χρονιά, τα αλλαντικά και τα αναψυκτικά απομακρύνονται