Μια ψιλο – απογοήτευση τη νιώσαμε κι εμείς. Στέκεσαι μια ώρα στην ουρά για το ταμείο του μεγαλύτερου σε επισκεψιμότητα μουσείου της Ισπανίας – Rheina Sophia – να πάρεις εισιτήριο, ανεβοκατεβαίνεις σκάλες, περνοδιαβαίνεις διαδρόμους να βρεις τον θρυλικό πίνακα του Πικάσο και σαν φτάσεις βλέπεις μπροστά το απαγορευτικό ταμπελάκι.
” Όχι φωτογραφίες “. Βάλανε και φρουρούς κι άμα σε δουν να βάζεις τα χέρια σου στην τσέπη για να αρπάξεις το κινητό, τσουπ, εμφανίζονται μπροστά σου πιο αυστηροί.
Με την πρόσφατη αλλαγή φρουράς στα διοικητικά έδρανα του Μουσείου, φαίνεται πως άλλαξαν και οι εν λόγω πεποιθήσεις. “Πάρτε λίγη Guernica στο σπίτι σας” το μήνυμα, εμμέσως πλην σαφώς, από τη διεύθυνση του Μουσείου.
Εννοείται φυσικά χωρίς φλας και τριπόδια. Μια απόφαση που σίγουρα θα επηρεάσει, θέλοντας και μη κι άλλα μουσεία σε παγκόσμιο επίπεδο που έχουν παρόμοια απαγορευτικά, σε θέματα φωτογράφισης των έργων τέχνης τους.
Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από
Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια
Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω
Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα
Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα