
Δεν ξέρω αν μόνο στο εστιατόριο μου συμβαίνει αυτό ή αν συμβαίνει και σε άλλους, για αυτό οφείλω να το αναφέρω. Σάββατο βράδυ μας κάνουν κράτηση σε ένα κατάμεστο εστιατόριο για 6 άτομα στις 21.30 και έρχονται τελικά 9 άτομα.
Τους δείχνω τον χώρο του τραπεζιού τους, αντιλαμβάνονται ότι δεν χωρεί ούτε 7ο άτομο, τους δείχνω το γεμάτο εστιατόριο και τους λέω ότι το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να καθίσουν κανένα 45λεπτο στο μπαρ μέχρι να φύγει το δεκάρι που ήρθε νωρίς, να τους κεράσω κανένα ποτό και κανένα τσίμπημα και να τους μετακινήσω άμεσα μόλις φύγουν.



Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
