Τι σημαίνει τελικά, ξενοδοχείο 5 αστέρων; Ιδού η απορία!

Βρήκε η σύζυγός μου ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων σε παραλιακή πόλη της Κύπρου, το ‘κλείσαμε, πήγαμε και θέλαμε να φύγουμε πριν καν βραδιάσει. Τίποτα, μα τίποτα δε λειτουργούσε σωστά, οι κοινόχρηστοι χώροι μύριζαν μπόχα και τα δωμάτια μια μυρωδιά μεταξύ τσιγαρίλας, κλεισούρας και αποχέτευσης. Το κρεβάτι δεν είχε σημείο ίσιο για να αναπαυθεί το κορμί σου, το μαξιλάρι πέτρα και οι κουρτίνες ήταν τόσο μικρές που δεν έκοβαν τον ήλιο ούτε δεξιά, ούτε αριστερά.

 

Την πλάκα μας την πάθαμε όταν μπήκαμε να κάνουμε ντους και η πίεση του νερού σου θύμιζε κατασκηνωτικό, πρόχειρο κατασκεύασμα για πλύσιμο πιάτων, ενώ τα υγροσάπουνα είχαν πήξει και γίνει ζελέ μέσα στις ατομικές τους συσκευασίες. 

 

Όσο για τον international βραδινό buffet, χαρακτηριστική κίνηση όσων έμπαιναν μέσα, ήταν η κίνηση που κάνουμε όλοι όταν κάτι βρομάει και ψάχνουμε να βρούμε τι είναι. 

Τελικά αυτά τα αστέρια για ποιο ποιοτικό δείκτη δίνονται γιατί εγώ και η σύζυγός μου τα έχουμε χαμένα. Λάθος δικό μας φυσικά που τυφλά πατήσαμε το κουμπί για κράτηση χωρίς να διαβάσουμε τα reviews. Never again!