Αγαπητοί αρμόδιοι,να σας πούμε κι εμείς τον πόνο μας, γιατί πραγματικά δεν ξέρουμε πλέον αν λειτουργούμε ξενοδοχείο ή… κέντρο πρώτων βοηθειών για τσιμπήματα κουνουπιών!
Η Κύπρος έχει γεμίσει κουνούπια και οι τουρίστες μας έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται έντονα. Και όχι άδικα.
Δεν θέλουν να καθίσουν έξω στην πισίνα. Δεν θέλουν να πάρουν τις ξαπλώστρες στο γρασίδι. Δεν προλαβαίνουν να καθίσουν λίγα λεπτά και αρχίζουν να ξύνουν πόδια, χέρια, πλάτη, σώμα.
Και μετά… στη ρεσεψιόν!
Καθημερινά έχουμε περίπου 40-50 πελάτες να έρχονται και να μας ρωτούν:
«Where is the nearest pharmacy?»
Και εμείς έχουμε γίνει πλέον ειδικοί στο να τους εξηγούμε πού βρίσκεται το πλησιέστερο φαρμακείο για να αγοράσουν εξειδικευμένες κρέμες για τα τσιμπήματα!
Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί.
Τώρα αρχίζουν να μας το λένε και όταν κάνουν κράτηση στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, είτε για μεσημέρι είτε για βράδυ.
«Can we sit inside, please? We don’t want to sit outside because of the mosquitoes.»
Και κάπως έτσι, οι άνθρωποι που ήρθαν στην Κύπρο για να φάνε έξω, να απολαύσουν το καλοκαίρι και να καθίσουν στον όμορφο εξωτερικό μας χώρο, ζητούν τραπέζι μέσα, στον κλιματιζόμενο χώρο, για να γλιτώσουν από τα κουνούπια!
Και φυσικά, δεν καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια.
Έχουμε γεμίσει τα δωμάτια με μηχανάκια και αντικουνουπικά. Έχουμε βάλει συσκευές στους εξωτερικούς χώρους, στο γρασίδι, παντού. Έχουμε χρησιμοποιήσει χάπια, σπρέι και ό,τι άλλο μπορούμε.
Σε λίγο θα χρειάζεται να γράφουμε στην υποδοχή:
«Welcome to Cyprus. Your mosquito repellent is waiting for you in the room.»
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι όπου και να πας μυρίζει πλέον αυτό το χαρακτηριστικό άρωμα των αντικουνουπικών!
Και αναρωτιόμαστε:
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε εμείς; Και κυρίως, τι μπορεί να γίνει από το κράτος;
Μήπως χρειάζεται ένας πιο οργανωμένος ψεκασμός; Ακούσαμε ότι γίνονται μα αποτέλεσμα κανένα. Μήπως πρέπει να ενταθούν οι έλεγχοι και οι ψεκασμοί στις περιοχές όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση κουνουπιών; Είναι και ο φόβος του ιού του Νείλου.
Γιατί δεν μιλάμε πλέον απλώς για ένα κουνούπι που σε τσιμπάει και το ξεχνάς.
Μιλάμε για επισκέπτες που πληρώνουν για να απολαύσουν τον ήλιο, την πισίνα, τον κήπο και το κυπριακό καλοκαίρι και τελικά προτιμούν να μένουν μέσα στο δωμάτιο ή να τρώνε μέσα στο εστιατόριο, κάτω από το air condition, για να γλιτώσουν από τα κουνούπια.
Δεν μας έφταναν οι πόλεμοι που μας έφεραν λιγότερους τουρίστες, δεν μας έφτασε η ακρίβεια και το αυξημένο κόστος… μας έλειπαν τώρα και τα κουνούπια!
Και επειδή στην Κύπρο έχουμε ένα ταλέντο να λέμε «εννά περάσει», μήπως αυτή τη φορά να μην περιμένουμε να περάσει μόνο του;
Γιατί ο τουρίστας μπορεί να συγχωρήσει πολλά.
Αλλά όταν γυρίσει στην πατρίδα του και τον ρωτήσουν:
«How was Cyprus?»
και απαντήσει:
«Beautiful… but I was eaten alive!»
τότε μάλλον έχουμε πρόβλημα.
Κάτι πρέπει να γίνει.
