Μας το πρότειναν ως ένα από τα καλά μαγαζιά της Λεμεσού και είπαμε να πάμε. Ιδίως όταν η σύσταση έρχεται από ντόπιο που ξέρει το καλό το πράμα. Και πράγματι, ο χώρος είναι πανέμορφος. Ακριβά έπιπλα, ωραία φωτιστικά, ξύλο, γυαλί, μέταλλο, όλα τόσο όμορφα συνδυασμένα που καταλαβαίνεις ότι έχουν πέσει πολλά λεφτά και έχει γίνει σοβαρή δουλειά στη διακόσμηση. Το φαγητό, επίσης, εξαιρετικό.
Μόνο που υπάρχει ένα μεγάλο “αλλά”. Ο άνθρωπος που σχεδίασε αυτό το εστιατόριο σκέφτηκε τα πάντα, εκτός από το πώς θα ακούγεται όταν γεμίσει με κόσμο.
Καθόμασταν στο τραπέζι και δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε μεταξύ μας! Και δεν ήταν η μουσική, γιατί έπαιζε σε χαμηλή ένταση. Ήταν η ηχώ. Οι φωνές του κόσμου αντανακλούσαν στις γυάλινες και μεταλλικές επιφάνειες, ο θόρυβος ερχόταν από παντού και στο τέλος έπρεπε σχεδόν να φωνάζεις για να συνεννοηθείς με τον διπλανό σου.
Ειλικρινά, απορώ. Όταν φτιάχνεις ένα τόσο ωραίο και προφανώς ακριβό μαγαζί, δεν σκέφτεσαι να κάνεις και μια ακουστική μελέτη; Να φωνάξεις έναν ειδικό να σου πει πώς να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα; Γιατί δεν αρκεί να είναι ένας χώρος όμορφος. Πρέπει να μπορείς και να καθίσεις μέσα, να φας με την ησυχία σου και να απολαύσεις την παρέα σου.
Κρίμα, γιατί το φαγητό ήταν πολύ καλό και ο χώρος πραγματικά εντυπωσιακός. Αλλά τι να το κάνεις, όταν φεύγεις από το εστιατόριο κουρασμένος από τη φασαρία και με την αίσθηση ότι δεν κατάφερες να πεις δυο κουβέντες με τους ανθρώπους που ήρθες μαζί;
Εμείς, πάντως, δεν θα ξαναπάμε. Όσο ωραίο κι αν είναι ένα μαγαζί, όταν δεν μπορείς να συζητήσεις στο τραπέζι σου, κάτι βασικό έχει πάει λάθος. Και είναι κρίμα να έχουν προσέξει τόσο πολύ όλα όσα βλέπεις και να έχουν ξεχάσει κάτι τόσο σημαντικό όσο αυτό που ακούς.
Μας το πρότειναν ως ένα από τα καλά μαγαζιά της Λεμεσού και είπαμε να πάμε. Ιδίως όταν η σύσταση έρχεται από ντόπιο που ξέρει το
Η Ανώγυρα ετοιμάζεται να υποδεχθεί και φέτος τους φίλους της κυπριακής γαστρονομικής παράδοσης, σε μια γιορτή αφιερωμένη στο παστέλι, το χαρουπόμελο και τον πολύτιμο καρπό
Είναι κάποιες βραδιές που δεν χρειάζονται ιδιαίτερη αφορμή. Μια καλή παρέα, ένα ντόπιο κρασάκι, ένα τραπέζι γεμάτο μεζέδες και άνθρωποι που ξέρουν να σε φιλοξενούν.
Τι πρέπει να γνωρίζει το κοινό, τι οφείλει να προσέχει ο μάγειρας και γιατί το χρώμα του κρέατος δεν λέει πάντοτε όλη την αλήθεια. Ένα
Τι κάνει ένα πιάτο ζυμαρικών πραγματικά ξεχωριστό; Η ποιότητα των υλικών, η σωστή τεχνική, η υφή των ζυμαρικών και ο τρόπος που δένουν με τη