Αυτό το Bistro, το είχαμε βάλει στο στόχαστρό μας εδώ και καιρό. Βαλμένο σε μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Παρισιού, στην Avenue Paul Doumer, έχει κερδίσει από τα γεννοφάσκια του την αγάπη των λατρών της ελληνικής, κυπριακής και μεσογειακής κουζίνας, του βραβευμένου με ένα αστέρι Michelin, Κύπριου chef Ανδρέα Μαυρομμάτη.
To σκηνικό, πανέμορφο, δομημένο με γκρι επίπλωση, καστανή ξυλεία, λεπτομέρειες από κόκκινα τουβλάκια και πίνακες με σκηνές που σε ταξιδεύουν σε Ελλάδα και Κύπρο. Ένα ταξίδι, που γίνεται αμεσότερο, όταν περάσεις μπροστά από τις βιτρίνες του Bistro, μέσα στις οποίες λάμπουν διά της παρουσίας τους το παστίτσιο, το γιουβέτσι, ο μουσακάς, τα λαζάνια, οι χειροποίητες αλοιφές και όχι μόνο.
Όμορφο, πρωτόγνωρο, έως συγκινητικό, να δίνεις σε εστιατόριο του Παρισιού, την παραγγελιά σου ομιλώντας την ελληνική γλώσσα. Και το τραπέζι μας ξαναγέμισε Ελλάδα και Κύπρο με άφθονα ορεκτικά και αλοιφές, με πρώτα και καλύτερα τον αέρινο ταραμά, την σαντορινιά φάβα, το “χαβιάρι” μελιτζάνας που πάθαμε με αυτό εξάρτηση, αλλά και τους χούμους που εξαφανίστηκαν πολύ πιο σύντομα από όλα τα άλλα.
Το wrap με τα κριτσανιστά φαλάφελ, τα σουτζουκάκια θεϊκά, ο μουσακάς και το παστίτσιο, όλα τους αριστοτεχνικά, πλούσια σε γεύση, μα πρωτίστως μπαλανσαρισμένα σε υφές και αρώματα.
Τα σχόλια διθυραμβικά και για τα βοδινά μάγουλα α λα στιφάδο και τα γεμιστά καλαμάρια, τα οποία είναι πιάτα που σίγουρα θα ήθελα να δοκιμάσω ξανά και ξανά στην επόμενή μου επίσκεψη. Το παρφέ σοκολάτας και πιστάτσιο και το θεϊκό μαχαλεπί, έκλεισαν γλυκά τον κύκλο των γεύσεων, αφήνοντας και τα δυο, μια πρωτόγνωρη εντύπωση την οποία ακόμη αναπολώ.
70 Av. Paul Doumer, 75116, Παρίσι, Γαλλία
+33 1 40 50 70 40
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.