
Παράδειγμα αντι-σεβασμού προς τους πάντες, μάς επέδειξε ξανά η κυρία με το ατελείωτο βαλάντιο η οποία επιτρέπει στο μικρό της παιδί να βανδαλίζει το εστιατόριό μας, χωρίς αυτή καν να δίνει έστω και την παραμικρή σημασία στο τι ζημιές, ακαθαρσίες και ακαταστασίες δημιουργεί. Σε κάθε επίσκεψη οι πατατούλες του παιδιού εκσφενδονίζονται μέχρι και στα διπλανά τραπέζια, ενώ οι καναπέδες μας μάλλον έχουν θεωρηθεί από την κυρία ως τραμπολίνο. Δε θα σχολιάσω πόσα πιάτα και ποτήρια έχει σπάσει φέτος και ούτε θα σχολιάσω τα παράπονα των άλλων πελατών μας, από τα ξέφρενα παιχνίδια και το κυνηγητό με τη μεγαλύτερη αδελφή. Μια φορά τολμήσαμε να πούμε στην κυρία ότι ίσως κτυπήσει το παιδί της που χοροπηδάει και μας είπε απλά να μην ανησυχούμε και όλα είναι εντάξει. Χίλια χρόνια θα ζήσεις κυρία μου εσύ που τίποτα δε σε μέλει. Με μας τι γίνεται που όταν φεύγεις κάνουμε γενικό καθαρισμό της περιοχής και ακούμε τα παράπονα των γύρω σου;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Πριν από λίγες ημέρες πήγα με τον σύζυγό μου και τις δυο κορούλες μας σε μια συναυλία σε ανοιχτό αμφιθέατρο του νησιού μας. Μια βραδιά

Η νέα γαστροταβέρνα που μπήκε με το δεξί, έναντι από το Δημαρχείο Στροβόλου, περί τα μέσα του Μάη, έκανε πολύ κρότο. Πρόλαβε ήδη να γίνει

Μπαίνεις στην κάβα και στέκεσαι μπροστά σε δύο μπουκάλια κρασί. Ίδια ποικιλία, ίδια περίπου τιμή, οι περιγραφές σε κερδίζουν και στα δύο. Το ένα όμως
