
Δουλεύω σε μπαρ εστιατορίου της πρωτεύουσας και το βράδυ του Σαββάτου είχα να διαχειριστώ ένα περιστατικό που ούτε και το αφεντικό μπορούσε να βοηθήσει, ούτε κανένας. Ένας καλοντυμένος κύριος κάθισε σε ένα από τα στουλ του μπαρ και παρήγγειλε σε διάστημα 45 λεπτών 4 ποτήρια ουίσκι. Όταν ήπιε και το τέταρτο, η συμπεριφορά του άλλαξε παντελώς. Μια γελούσε χωρίς λόγο, μια θύμωνε, δεν μπορούσε να εστιάσει τα μάτια του πάνω μου, μα ευτυχώς ήταν κόσμιος χωρίς να ενοχλεί και να φωνάζει. Ήμουν σίγουρος, πέραν πάσης αμβιβολίας, ότι μέθυσε. Ενώ εξυπηρετούσα άλλο πελάτη, μου γνέφει και μου λέει χαμηλόφωνα: Άλλο ένα παιδί μου. Πήγα πίσω, τηλεφώνησα του αφεντικού, ήρθε κι αυτός, κάθισε διακριτικά δίπλα του, ως πελάτης, τον έπιασε κουβέντα και πρότεινε στο αφεντικό να του κεράσει κι αυτουνού ένα ουίσκι. Το sms που πήρα από το αφεντικό εκείνη τη στιγμή ήταν “…. ότι κάνουμε είναι λάθος”. Χωρίς πολλή σκέψη του είπα ότι αν θα οδηγήσετε κύριε καλύτερα μείνετε ως εδώ, γιατί με ενημέρωσαν ότι 200m από μας κάνουν alcotest. Ευτυχώς το έχαψε. Αν δεν όμως…; Συνάδελφοι και αγαπητοί ιδιοκτήτες χώρων αναψυχής, πώς το χειρίζεστε εσείς;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Η ΦΑΛΑΙΝΑ, σε σκηνοθεσία Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, είναι ένα συγκινητικό, λυτρωτικό, ανθρωποκεντρικό δράμα ενός ανθρώπου που βυθίζεται απ’ το σκοτάδι του στο φως! Οι ΕΙΔΙΚΕΣ

Υπάρχουν στιγμές που η θέα λειτουργεί σαν προοικονομία. Σαν να σου ψιθυρίζει τι θα ακολουθήσει. Στο Phos, στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας, αυτό το ψιθύρισμα γίνεται

Η άνοιξη στην Κύπρο είναι ίσως η πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Το νησί αλλάζει όψη, τα τοπία πρασινίζουν και η φύση ξυπνά με έναν
