“Φαντάζομαι τα παιδιά δε θα χρεωθούν, έτσι δεν είναι; ” με εμάς φυσικά να απαντούμε ευγενικά, ότι η μηδενική χρέωση ισχύει μόνο για παιδιά μέχρι 6 χρονών

Δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω, να θυμώσω, να κλάψω ή να κλείσω το τηλέφωνο. Έχω μάθει όμως να μετρώ ανάποδα για να συγκρατιέμαι και πέτυχα να παραμείνω ήρεμος και κόσμιος. Ο λόγος για την κυρία που ζήτησε να μιλήσει στο τηλέφωνο με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, μετά που απασχόλησε στο τηλέφωνο τον διευθυντή του εστιατορίου μου για ένα μισάωρο, προσπαθώντας να τον πείσει, για αυτό που προσπάθησε και μαζί μου. Το ενδιαφέρον της αφορούσε το ρεβεγιόν της Παραμονής Πρωτοχρονιάς, στο οποίο ήθελε να παραστεί μαζί με τον άντρα της και τα δυο της παιδιά, ετών 15 και 17. Η πρώτη ερώτηση ήταν του τύπου: “Φαντάζομαι τα παιδιά δε θα χρεωθούν, έτσι δεν είναι; ” με εμάς φυσικά να απαντούμε ευγενικά ότι η μηδενική χρέωση ισχύει μόνο για παιδιά μέχρι 6 χρονών. Μετά από αυτό ξεκίνησε η προσπάθειά της να με πείσει ότι δεν τρώνε πολύ, ούτε ο 15χρονος, ούτε η 17χρονη και ότι “για να καταλάβετε φοράνε xss μέγεθος παντελόνι”. Και πάλι απαντάμε, ότι αυτό το δεδομένο για τον χώρο μας δεν είναι κάτι που επηρεάζει τη χρέωση, με την κυρία να επανέρχεται δριμύτερη, λέγοντάς μου “ότι άλλοι της έχουν πει ότι αν κλείσω μαζί τους, τότε τα παιδιά θα είναι δωρεάν”. Ε’ δεν άντεξα και τη ρώτησα γιατί δεν έκλεισε μαζί τους αφού έχει τέτοια δελεαστική πρόταση. Για απάντηση πήραμε βρισίδι και κλείσιμο του τηλεφώνου. Τι να πω παρακάτω δεν ξέρω ούτε κι εγώ.

Πείτε μας την άποψη σας στα comments: