Νέα γαστρονομική εποχή στο Pralina Experience! Χωρίς περιστροφές, ένα από τα κορυφαία μενού που δοκιμάσαμε από γενέσεως του εστιατορίου

Υπάρχουν φορές που τελειώνεις ένα δείπνο και, αντί να σκέφτεσαι ποιο ήταν το καλύτερο πιάτο της βραδιάς, προσπαθείς να θυμηθείς αν υπήρξε έστω μία στιγμή, ένα πιάτο, μια μπουκιά που χάλασε την όλη εμπειρία. Στο ολοκαίνουργιο μενού του Pralina Experience, όσο κι αν προσπάθησα, δεν την βρήκα.

Η ομάδα του executive chef Ηλία Αριστοτέλους δεν παρουσίασε απλώς μια νέα κάρτα. Παρουσίασε μια πιο ώριμη φιλοσοφία, πιο ξεκάθαρη ταυτότητα και μια κουζίνα που δείχνει να γνωρίζει απόλυτα πού θέλει να φτάσει. Με επίκεντρο τη Γη, το Νερό, τη Φωτιά και τον Αέρα, την εποχικότητα, την εντοπιότητα και τη λογική του farm to table, το Pralina Experience ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο, χωρίς να χάνει ούτε στιγμή τον χαρακτήρα που το καθιέρωσε ως ένα από τα πιο γαστρονομικά εστιατόρια του νησιού.

Σε αυτή μας την επίσκεψη επιλέξαμε να καθίσουμε στο Garden. Ένα από τα πιο όμορφα αστικά κηπάκια της Λευκωσίας. Ψηλά φυτά, όμορφο, προσεγμένο πράσινο, διακριτικός φωτισμός και μια ατμόσφαιρα που πραγματικά σε κάνει να ξεχνάς πως βρίσκεσαι λίγα μόλις μέτρα από τη ζωντανή Στασικράτους.

Πριν ακόμη ξεκινήσουμε, φτάνει στο τραπέζι ένα ιδιαίτερα καλαίσθητο βιβλιαράκι. Δεν είναι διακοσμητικό. Είναι η ψυχή του νέου concept. Οι άνθρωποι πίσω από κάθε πρώτη ύλη αποκτούν πρόσωπο. Οι παραγωγοί, οι φάρμες, οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις που προμηθεύουν την κουζίνα, γίνονται κομμάτι της εμπειρίας. Μια κίνηση που προσωπικά βρήκα εξαιρετικά ουσιαστική.

Ο ίδιος ο Ηλίας Αριστοτέλους πέρασε από το τραπέζι μας, εξηγώντας τη φιλοσοφία του νέου μενού, ενώ παράλληλα ο Χαράλαμπος, ο πολυτάλαντος διευθυντής εστιατορίου, ανέλαβε τα ηνία για τη συγκεκριμένη βραδιά, για να μας οδηγήσει σε ένα πανέμορφο οινικό ταξίδι μέσα από τον ελληνικό αμπελώνα, επιλέγοντας ετικέτες από το Κτήμα Καρυπίδη. Και κάπου εκεί θυμάσαι γιατί το Pralina Experience συγκαταλέγεται στα ελάχιστα εστιατόρια της Κύπρου που φιγουράρουν στον παγκόσμιο οδηγό Star Wine List, με περισσότερες από 700 ξεχωριστές ετικέτες.

Το ψωμί αργής ωρίμανσης, 48 ωρών έφτασε πρώτο. Και θα στο πω απλά. Άκουγα ακόμη την κόρα του να σπάει στα αυτιά μου αρκετή ώρα μετά. Τραγανό απ’ έξω, αφράτο μέσα και τόσο νόστιμο και σπιτικό που ξύπνησε μνήμες. Κι όταν ένα ψωμί στις μέρες μας ανασύρει μνήμες, τότε μιλάμε για επιτυχία.

Ξεκίνημα με τη σαλάτα λαχανίδας. Τραγανή λαχανίδα, φρέσκες φράουλες, παντζάρι, κατσικίσιο τυρί και φιστίκι Αιγίνης. Ένα γευστικό ξεκίνημα που ισορροπούσε ανάμεσα στη δροσιά, στη γλύκα και στη σωστή οξύτητα, αποδεικνύοντας πως οι μεγάλες γεύσεις δεν χρειάζονται ποτέ περιττά υλικά και πληθωρισμό.

Η “Μαρμάντα” ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό δείγμα της νέας φιλοσοφίας της κουζίνας. Η λεμονάτη μους αγκινάρας αγκάλιαζε τις υπέροχες κυπριακές ντομάτες, η γλιστρίδα έφερνε φρεσκάδα και ο μαριναρισμένος γαύρος ολοκλήρωνε ένα πιάτο που μιλούσε καθαρά, τη Μεσογειακή γαστριμαργική διάλεκτο.

Η αθηναϊκή καβουροσαλάτα, με ψάρι ημέρας, βασιλικό καβούρι, αβοκάντο και κρέμα εσπεριδοειδών, κέρδισε πολύ όμορφα σχόλια από όλη την παρέα. Ανάλαφρη, φίνα και με μια κομψότητα που δύσκολα συναντάς σε πιάτα αυτού του είδους. Ένα ορεκτικό που σαφώς θα ήθελα να έχω ξανά στο τραπέζι μου και κατά την επόμενή μου επίσκεψη.

Το βοδινό καρπάτσιο, όμως, ήταν εκείνο που πλησίασε περισσότερο το απόλυτο άριστα. Έφτασε καλυμμένο με διάφανη καμπάνα γεμάτη αρωματικό καπνό, που χάριζε μια διακριτική ξυλώδη νότα πριν ακόμη δοκιμάσεις την πρώτη μπουκιά. Το φίνο βοδινό έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα, η εποχιακή μαύρη τρούφα και η γραβιέρα Αμφιλοχίας πρόσθεταν χαρακτήρα, ενώ οι τραγανές φλοίδες κυπριακής πατάτας ολοκλήρωναν ένα πιάτο ειδικής βράβευσης. Σου το υπογράφω.

Στο μεγάλο ραβιόλι με σπανάκι και φέτα Ηπείρου, η παράσταση δεν περιορίζεται μόνο στη γεύση. Η ομάδα του σέρβις το κόβει επιδέξια μπροστά σου, σερβίροντάς το με απόλυτη ακρίβεια. Η γέμιση ήταν βελούδινη, τα πινόλια έδιναν την απαραίτητη τραγανότητα και το στακοβούτυρο άφηνε ένα υπέροχο, μακρύ τελείωμα.

Από τις καθημερινές δημιουργίες της κουζίνας, ως πιάτα ημέρας, επιλέξαμε το καρπάτσιο φρέσκιας γαρίδας, προερχόμενης από τη θάλασσα της Ελεύθερης Αμμοχώστου. Και εδώ η πρώτη ύλη ήταν ο πραγματικός πρωταγωνιστής. Ο ζωμός γαρίδας, η ώριμη ντομάτα, η καπνιστή φέτα και το ελαιόλαδο θυμαριού λειτουργούσαν υποστηρικτικά, χωρίς να κλέβουν ούτε στιγμή τα φώτα από την εξαιρετική γαρίδα.

Το King Crab Sushi Roll διατήρησε τον γνώριμο υψηλό πήχη των sushi του Pralina Experience. Ακόμη περισσότερο όμως με εντυπωσίασε το Crispy Tempura Nigiri με τόνο Balfegó. Άριστη πρώτη ύλη, εξαιρετική ισορροπία και τραγανότητα που δύσκολα ξεχνιέται.

Το κυπριακής εκτροφής κοτόπουλο, ψημένο στον ξυλόφουρνο Josper, ήρθε ζουμερό, με όμορφα αρώματα καπνού, υπέροχο πουρέ πατάτας, πλευρώτους και μπροκολίνι. Comfort πιάτο, υψηλού επιπέδου δε, που προβλέπω να παίρνει πρωτεία στις επιλογές των θαμώνων του πολυβραβευμένου εστιατορίου.

Κι ύστερα έφτασε το ελληνικό αρνάκι γάλακτος. Ένα πιάτο-σταθμός. Ένα πιάτο που πιστεύω πως θα γίνει σημείο αναφοράς του νέου μενού. Το αρνάκι έλιωνε σχεδόν μόνο με το άγγιγμα του πιρουνιού, ο παραδοσιακός λαχανοντολμάς κουβαλούσε όμορφες ελληνικές μνήμες και η βελούδινη σάλτσα αυγολέμονο ένωνε τα πάντα με μοναδική φινέτσα. Πολλά εύγε στον σεφ και την ομάδα του, ο οποίος συνεχίζει να δίνει μαθήματα δημιουργικότητας τόσο μέσα από τη βασική κάρτα όσο και μέσα από τα καθημερινά πιάτα ημέρας.

Άριστο ψήσιμο και στο “Μπιάνκο”, με χοντρόσαρκο λαβράκι Aquanaria, νοτισμένο με λεμονάτη σάλτσα, χόρτα εποχής και πατάτες ατμού. Ποιότητα ψαριού που πραγματικά συναντάς σπάνια και εκτέλεση άρτια.

Το USDA Creekstone Prime Black Angus ολοκλήρωσε ιδανικά τα κυρίως. Μέτριο ψήσιμο στον ξυλόφουρνο, όπως ακριβώς το ζητήσαμε, συνοδευόμενο από τραγανές λεπτοκομμένες πατάτες, εποχιακά μανιτάρια και μπροκολίνι σχάρας.

Κι εκεί που λες πως τα έχεις ήδη δει όλα, εμφανίζεται ο σεφ κρατώντας ένα κομμένο βοδινό κόκαλο γεμάτο στακοβούτυρο. Με το φλόγιστρο αφήνει αργά το βούτυρο να λιώνει και να πέφτει πάνω στο φιλέτο. Θεατρικό; Ναι. Εντυπωσιακό; Ασφαλώς. Κυρίως όμως… πεντανόστιμο.

Και επειδή Pralina Experience, σημαίνει πάντοτε υψηλή ζαχαροπλαστική, κλείσαμε με την viral πλέον φρουτοσαλάτα του εστιατορίου. Φρούτα εποχής, λικέρ καρύδας, σιρόπι από τσάι φρούτων του δάσους, φλοίδες καρύδας, ζελέ μανταρινιού και σορμπέ μάνγκο δημιούργησαν ίσως το πιο δροσερό και αρωματικό φινάλε που θα μπορούσε να έχει ένα τόσο ολοκληρωμένο δείπνο.

Αποχαιρετώντας την ομάδα του Pralina Experience, κρατήσαμε για ακόμη μία φορά τα καλύτερα. Υποδειγματική εξυπηρέτηση, που αξίζει ειδικής βράβευσης. Μια κουζίνα που βασίζεται σε πρώτες ύλες εξαιρετικής ποιότητας και δεν αισθάνεται την ανάγκη να τις κρύψει πίσω από περιττές τεχνικές. Μια οινική κουλτούρα που συγκαταλέγεται στις κορυφαίες της Ανατολικής Μεσογείου. Και ένα νέο μενού που, χωρίς ίχνος υπερβολής, κατατάσσεται ανάμεσα στα καλύτερα που δοκίμασα τα τελευταία χρόνια.

Στασικράτους 31, Λευκωσία

22 665588