Είναι όντως τραγελαφικό. Δεν θα περάσει βδομάδα, που να μη με ρωτήσει έστω και ένας πελάτης του εστιατορίου μου την κλασική πλέον ερώτηση “ Μα γιατί δεν προσλαμβάνετε και Κύπριους που μιλούν τη γλώσσα μας “. Τις πρώτες φορές, απαντούσα, τεκμηρίωνα, εξηγούσα. Τώρα κουράστηκα πια να είμαι τόσο γραφικός. Τι να τους ξαναπώ; Ότι δίνω πρώτο μισθό πέραν των €1300 το μήνα και στατιστικά, έξτρα €400 tips (κάποιους μήνες μέχρι και €600 tips έκαστος σερβιτόρος). Να ξαναπώ ότι προχώρησα σε πενθήμερη εργασία, ότι έχουν δωρεάν ένα ή δυο φαγητά τη μέρα, δωρεάν ποτό και καφέδες, εργασία σε κλιματιζόμενο περιβάλλον και εδώ και τέσσερα χρόνια έχω μόνιμη αγγελία για πρόσληψη προσωπικού και κανένας Κύπριος δεν έρχεται καν για interview. Και αν έρθει και κανένας, η πρώτη ερώτηση είναι αν γίνεται να μη δουλεύει σαββατοκύριακα και βράδια. Να, λοιπόν κυρίες και κύριοι που έχετε την απορία γιατί δεν βλέπετε Κύπριους εργαζόμενους στα μαγαζιά μας. Εμείς τους καλούμε να έρθουν κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις και αυτοί σφυρίζουν αδιάφορα.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Κάποιες καλοκαιρινές βραδιές έχουν ένα σπάνιο χάρισμα. Δεν τις θυμάσαι μόνο για το τι επέλεξες να φτάσει στο τραπέζι σου, αλλά για το πώς σε
Η Ελλάδα πέτυχε μια ιστορική διάκριση στον χώρο του bartending, καθώς το Line στα Κάτω Πετράλωνα της Αθήνας αναδείχθηκε το καλύτερο bar της Ευρώπης στα
Πριν από λίγες ημέρες πήγα με τον σύζυγό μου και τις δυο κορούλες μας σε μια συναυλία σε ανοιχτό αμφιθέατρο του νησιού μας. Μια βραδιά
Η νέα γαστροταβέρνα που μπήκε με το δεξί, έναντι από το Δημαρχείο Στροβόλου, περί τα μέσα του Μάη, έκανε πολύ κρότο. Πρόλαβε ήδη να γίνει
Μπαίνεις στην κάβα και στέκεσαι μπροστά σε δύο μπουκάλια κρασί. Ίδια ποικιλία, ίδια περίπου τιμή, οι περιγραφές σε κερδίζουν και στα δύο. Το ένα όμως