Είμαι ιδιοκτήτης χώρου εστίασης στο κέντρο της Λευκωσίας και πραγματικά είναι η πρώτη φορά που δεν ξέρω πώς να χειριστώ ένα θέμα που συμβαίνει συχνά πυκνά με μια συγκεκριμένη, επαναλαμβανόμενη πελάτισσα, ευκατάστατη μάλιστα, εάν κρίνω από το όχημά της. Έπεσε 2 – 3 φορές στην αντίληψη των σερβιτόρων, ότι κατά την αποκόμιση του τραπεζιού της, έλειπε ένα κουταλάκι του εσπρέσο ή ένα μαχαίρι για steak και πρόσφατα το πιατάκι και το φλιτζάνι του καφέ. Δεν μπήκα στη διαδικασία να το ψάξω – δεν ήθελα να το πιστέψω ίσως για μια κυρία που κάποτε μου κάνει και λογαριασμούς άνω των €50 το άτομο – αλλά προχτές το πρωί βρήκα μια σημείωση στο γραφείο μου από το παιδί της βραδινής βάρδιας, που έλεγε ότι “κατά την αποκόμιση του τραπεζιού της κυρίας…, έλειπε το σετ αλατοπίπερου”. Ομολογώ ότι στενοχωρήθηκα πολύ, αλλά συνάμα αδυνατώ να βρω και μια λύση. Να της μιλήσω, να την καταγγείλω, να…
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.