Υπάρχουν στιγμές πίσω από ένα μπαρ που δεν σου μαθαίνει κανένα σεμινάριο και δεν προβλέπει κανένα εγχειρίδιο λειτουργίας.
Τι γίνεται όταν απέναντί σου κάθεται ένας πολύ καλός πελάτης του εστιατορίου, γνωστός, επιτυχημένος, με παρουσία και κύρος στην κοινωνία, και ζητά το πέμπτο του ποτό λίγο μετά τα μεσάνυχτα; Κι εσύ, ήδη από το τρίτο ποτό, έχεις καταλάβει — όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από την εμπειρία σου ως bartender — ότι αυτός ο άνθρωπος έχει μια αλλόκοτη συμπεριφορά που υπονοεί μέθη.
Ποια είναι τότε η θέση σου;
Ενημέρωσα φυσικά τον διευθυντή του εστιατορίου. Η απάντησή του ήταν πως ίσως θα ήταν ακόμη πιο προσβλητικό να του το πει ο ίδιος ως διευθυντής. «Καλύτερα να το χειριστείς εσύ, διακριτικά και όμορφα», μου είπε. Κι έτσι η απόφαση έμεινε ξανά στα χέρια μου.
Από τη μία, ο πελάτης που ζητούσε ακόμη ένα ποτό. Από την άλλη, η συνείδησή σου.
Τελικά βρήκα το θάρρος και τον ρώτησα ευθέως:
«Θα οδηγήσετε απόψε, κύριε …;»
Με κοίταξε ήρεμα και μου απάντησε:
«Ναι, εγώ θα οδηγήσω, παλικάρι μου. Αλλά μην ανησυχείς… έχω οδηγήσει και με πολύ περισσότερη αλκοόλη στο αίμα μου.»
Και εκεί είναι που παγώνει ο χρόνος.
Γιατί εκείνη τη στιγμή δεν κρατάς απλώς ένα μπουκάλι ή ένα ποτήρι. Κρατάς μέσα σου ένα βάρος ευθύνης που κανείς δεν σου εξήγησε όταν μπήκες σε αυτή τη δουλειά.
Τι κάνεις τότε;
Τον σερβίρεις επειδή είναι “σημαντικός πελάτης”;
Τον αφήνεις να φύγει ελπίζοντας ότι όλα θα πάνε καλά;
Ή του αρνείσαι άλλο αλκοόλ, γνωρίζοντας ότι μπορεί να θυμώσει, να παρεξηγηθεί ή να εκθέσει το μαγαζί;
Αυτές είναι οι πραγματικά δύσκολες στιγμές της εστίασης.
Οι στιγμές που δεν έχουν μία έτοιμη απάντηση.
Μόνο ευθύνη, ένστικτο και συνείδηση.
Υ.Γ.
Ενημερωτικά, τελικά τον σέρβιρα. Το βράδυ, παρά την κούρασή μου, δεν έκλεισα μάτι. Το πρωί μπήκα σε όλα τα ΜΜΕ για να δω αν είχε γίνει κάποιο τραγικό συμβάν. Ευτυχώς δεν έγινε.
Τι θα συμβεί όμως κάποια άλλη στιγμή, σε άλλη συγκυρία, περίσταση ή τόπο, αν ένας πελάτης ζητήσει ακόμη ένα ποτό και το απαιτήσει;
Από αυτό το Σαββατοκύριακο, 19 και 20 Σεπτεμβρίου, το μεσημέρι στο Pralina Experience αποκτά ξανά εκείνη τη γλυκιά θαλπωρή του οικογενειακού τραπεζιού. Εκεί όπου μαζεύονται
Για το Sumosan, στο εμβληματικό, πρωτευουσιάνικο The Landmark Nicosia, Autograph Collection, έχω να σου πω πολλά. Μα πάνω απ’ όλα παραθέτω ότι μπήκε με το
Οι προσδοκίες είναι μεγάλες όταν επισκέπτεσαι ένα εστιατόριο με περγαμηνές, βραβευμένο σεφ και σομελιέ, πλάι σε μια ομάδα ανθρώπων που από την πρώτη κιόλας ημέρα
Για πολλούς ανθρώπους που γυμνάζονται, ακολουθούν έναν πιο προσεγμένο τρόπο διατροφής ή απλώς θέλουν να εξασφαλίζουν καθημερινά την απαραίτητη ποσότητα πρωτεΐνης, το κοτόπουλο έχει γίνει
Εργάζομαι ως σερβιτόρα στη Λευκωσία και θέλω να πω κάτι που ίσως κάποιοι πελάτες δεν έχουν σκεφτεί ποτέ.Δεν ζητάμε να μας κάνετε χάρη. Κάνουμε τη
