Φιλοξενήσαμε τους ελλαδίτες κουμπάρους μας σε εστιατόριο της Λάρνακας, που ακούσαμε ότι έχει καλή κουζίνα, κυρίως μεσογειακή και το πρώτο σχόλιο των κουμπάρων ήταν ότι η Κύπρος είναι απούσα από την κάρτα.
– Γιατί μανούρι ρε κουμπάρε κι όχι αναρή; Το χαρουπόμελο που μας αρέσει πολύ, πού είναι; Το χαλούμι σας που το αγοράζουμε από τις υπεραγορές όλες στη Θεσσαλονίκη, άφαντο κι αυτό.
Ο μονόλογος του κουμπάρου συνεχίστηκε και όταν του είπα να διαλέξει κρασί.
– Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Ελλάδα, Αμερική. Α’ κουμπάρε. Βάλανε και 2-3 κυπριακά στο τέλος, μου είπε. Τι να πω κι εγώ του κουμπάρου;
Το μόνο σίγουρο είναι μας έχει πιάσει όλους η ξενομανία – υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις – και έχουμε ξεχάσει ότι σε αυτό τον τόπο έχουμε προϊόντα μεγάλης γευστικής αξίας, αυθεντικά και παραδοσιακά, που δυστυχώς εκτιμούνται πολλές φορές περισσότερο από τους ξένους, παρά εμάς τους Κύπριους.
Είναι κάποιες φορές που βγαίνεις με σκοπό να φας καλά. Άλλες πάλι για να ανταμώσεις φίλους, να ακούσεις καλή μουσική, να πιεις και ένα ποτηράκι
Η τέχνη συνήθως ζει σε μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ξεπερνά τα όρια των τοίχων και περνά στην καθημερινότητα με έναν
Από τις 3 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2026, το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος επιστρέφει με πέντε σπουδαίες παραγωγές από Κύπρο, Ελλάδα, Ισπανία και
Σε μια εποχή όπου η γαστρονομία στην Κύπρο εξελίσσεται διαρκώς, το Salt & Fire έχει καταφέρει να ξεχωρίσει ως ένας από τους πιο δυνατούς γαστρονομικούς
Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο «Farm to Table». Για πολλούς αποτελεί απλώς μια νέα τάση στη γαστρονομία. Για τους κορυφαίους