Προσελήφθηκα πρόσφατα ως hostess… Στην πορεία ανακάλυψα ότι έχω κι άλλα καθήκοντα…

Η περιγραφή των καθηκόντων μου από τον διευθυντή του Λεμεσιανού εστιατορίου που προσελήφθηκα πρόσφατα ως hostess, ήταν σαφέστατη. “Απαντώ στα τηλέφωνα για κρατήσεις και πληροφορίες, στέκομαι στην είσοδο με τα tablet κρατήσεων για να υποδέχομαι τον κόσμο που είτε έχει, είτε δεν έχει κράτηση και τέλος, τον οδηγώ στο τραπέζι του. 

Στην πορεία ανακάλυψα ότι έχω κι άλλα καθήκοντα. Αυτό του αστυνομικού. Σε καθημερινή βάση έστω κι ένας πελάτης έχει την απαίτηση – φωνάζοντάς μου μάλιστα – να του δώσω τραπέζι στις 21.00, ενώ τον έχω ενημερώσει ότι δεν υπάρχει ούτε καρέκλα άδεια αυτή την ώρα.
 
Καθημερινά, μια δυο παρέες, μετά που τους έχω καθίσει στο προκαθορισμένο τραπέζι, σηκώνονται από μόνοι τους και αλλάζουν τραπέζι χωρίς να ρωτήσουν κανένα, παίρνοντας το τραπέζι κάποιου που το έκλεισε π.χ εδώ και μια βδομάδα σε συγκεκριμένη θέση. 
 
Το άλλο που μου τη σπάει ιδιαίτερα, είναι όταν στέκομαι στην είσοδο και μπαίνει ο grande κύριος και χωρίς να ρωτήσει κανένα, χωρίς καν να χαιρετήσει, μπαίνει στο εστιατόριο παρακάμπτοντάς με, αλλά κι αυτούς που περιμένουν πριν από αυτόν.
 
Κι εγώ να τρέχω μετά, σαν τον αστυνομικό σε καταδίωξη να δω πού πήγε, ποιου το τραπέζι πήρε και να χρειάζεται μπροστά στον κόσμο, να μαλλώνω με μεγάλους και “σοβαρούς” ανθρώπους. Συγγνώμη, συμβαίνουν και στο εξωτερικό αυτά ή μόνο στην Κύπρο; 
 
 
 
 
 
 

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Δεν διάβασαν καλά τις υποσημειώσεις… και την έπαθαν οι φίλοι ταξιδιώτες! Τρεις ιστορίες…

Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Γύρισα από τις διακοπές και το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν… το πρόγευμα στα κυπριακά ξενοδοχεία!

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα