Όλα ακριβαίνουν για μας τους εστιάτορες και το γιατί δεν το ξέρει κανείς. Κάθε βδομάδα, έστω κι ένας προμηθευτής θα μας πει ότι στην επόμενη παράδοση οι γαρίδες, το λάδι, το χοιρινό κρέας….θα είναι τόσα σεντ ή τόσα ευρώ πιο πάνω. Και τι να του πούμε; Να του πούμε δε θέλουμε και ότι θα πάμε αλλού; Αφού κι ο συνάδελφός του προμηθευτής, τις ίδιες τιμές έχει και ακόμη πιο ψηλές.
Πόσο να ανεβάσω την τιμή της μερίδας ή του μεζέ και να μην είναι δυσβάσταχτο για τους πελάτες μου, που τόσα χρόνια με αγαπούν και τους αγαπώ; Από την άλλη, πόσο να απορροφήσω εγώ τις αυξήσεις των τιμών και να έχω μια βιώσιμη επιχείρηση που θα έχει χρήμα να πληρώνει τους εργαζόμενους στη δουλειά μου, τους προμηθευτές, το ηλεκτρικό, τους φόρους, τις φθορές… Μπρος γκρεμός και πίσω χαράδρα και μάλιστα βαθιά. Μπορεί το κράτος να βοηθήσει για να μην μείνουμε όλοι άνεργοι; Είμαστε στα όριά μας. Πραγματικά!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Η πρώτη εμπειρία, ομολογουμένως, ξεκινά πριν καν καθίσεις στο τραπέζι. Αν ανέβεις από την πλευρά του Κόλπου των Κοραλλιών, η θέα ανοίγεται γενναιόδωρα μπροστά σου:
Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για
Από στις 2 Φεβρουαρίου 2026, η διάσημη και πανέμορφη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη μπαίνει σε μια νέα εποχή επισκέψεων — με έναν μικρό, χαριτωμένο
Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους
Την Πέμπτη το βραδάκι, στην ταβέρνα του Καμασιά, δεν έπεφτε καρφίτσα. Από την είσοδο μέχρι και το τελευταίο τραπεζάκι, κοντά στις κουζίνες και στις ενημερωμένες
