Κατέβηκα κάτω, πήγα στο περίπτερο απέναντι, πήρα μια εξάδα του ενός λίτρου για €3, πέρασα και από τη ρεσεψιόν για να με δουν…

Κάποια πράγματα που είναι αυτονόητα, γιατί δεν είναι αυτονόητα για όλους; Πήγαμε 4 μέρες διακοπές τώρα τα Χριστούγεννα σε 2 ξενοδοχεία στην Κύπρο, ίδιων αστέρων και ίδιας τιμής. Δυο μέρες Λεμεσό και 2 Πάφο.

Στο δωμάτιο του πρώτου, πάνω στο κομοδίνο μας, υπήρχε μια φιάλη του ενός λίτρου νερό για εμένα και μια για το σύζυγό μου. Το επόμενο πρωί μας έφεραν ακόμη δυο λίτρα, γιατί θεωρούν οι διευθύνοντες ότι χωρίς νερό ο άνθρωπος δεν ζει και εφόσον το νερό της βρύσης δεν είναι και ό,τι το καλύτερο, οφείλουν στους πελάτες τους να το προσφέρουν δωρεάν. 

Στο δε δεύτερο δεν υπήρχε ούτε μινιατούρα νερό και θεώρησα ότι ξέχασαν. Παίρνω τηλέφωνο στη ρεσεψιόν, τους το αναφέρω και μου λένε να κοιτάξω στο mini bar “το οποίο όμως κυρία μου”, μου είπε “είναι με χρέωση”. Μισό λίτρο €3. 
 
Κατέβηκα κάτω, πήγα στο περίπτερο απέναντι, πήρα μια εξάδα του ενός λίτρου για €3, πέρασα και από τη ρεσεψιόν για να με δουν και το ανέβασα πάνω. Ποιος έχασε από αυτή την πολιτική του ξενοδοχείου;
 
Εγώ όχι πάντως, ούτε το άλλο ζευγάρι που πήγαμε μαζί, γιατί απλά δε θα ξαναπάμε. Όταν ο άλλος μας εκτιμά και μας σέβεται, τον εκτιμάμε κι εμείς και τον ενισχύουμε. Όταν γίνεται το αντίθετο, ρίχνουμε μαύρη πέτρα. Δράση – αντίδραση νομίζω το αποκαλούν οι ειδικοί.
 
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:

Τελευταία Νέα

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Θέλω τόσο εγώ, όσο και τα παιδιά μου να ευχαριστήσουμε τους ιδιοκτήτες, δυο εστιατορίων της πρωτεύουσας που επέκτειναν το ωράριο λειτουργίας τους το βράδυ, για να μας εξυπηρετήσουν για το δείπνο αποφοίτησης των παιδιών μας…

Θέλω τόσο εγώ, όσο και τα παιδιά μου και οι προσκεκλημένοι μας, να ευχαριστήσουμε τους ιδιοκτήτες, τους σεφ, τους σερβιτόρους και γενικά όλο το προσωπικό,