
Εξαιρετικά όλα τα πιάτα που περιείχε το μενού που σχεδίασε ο σεφ του εστιατορίου που πήγαμε οικογενειακώς την Παραμονή Χριστουγέννων με τους συγγενείς από την Αυστραλία. Και τα 6 πιάτα, υπέροχα και οι σερβιτόροι φιλικοί, έως πολύ φιλικοί. Βασικά με την πρώτη μπουκιά κάθε ενός από τα έξι πιάτα, ερχόντουσαν να μάθουν αν μας άρεσε. Όχι ένας όπως γίνεται αλλού, αλλά 2-3. Το κακό παράγινε όταν ο ένας σερβιτόρος, κουβέντα στην κουβέντα με τους συγγενείς μου, έμαθε ότι ήρθαν από την Αυστραλία και ξεκίνησε ένα ατελείωτο μπλα μπλα για τον ξάδερφό του στο Σίδνεϊ που μένει σε μια κοντινή γειτονιά με αυτούς. Για να τα πω πιο λιανά, λίγο μιλήσαμε εμείς με τους συγγενείς και περισσότερο ο εν λόγω σερβιτόρος. Καλό είναι να διδαχτούν και για αυτά τα πράγματα τα άτομα που εξυπηρετούν σε εστιατόρια, γιατί όσο καλό και αν ήταν το φαγητό, η κατάσταση που δημιουργήθηκε χάλασε τη διάθεση όλων μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας

Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
