
Όλα ακριβαίνουν για μας τους εστιάτορες και το γιατί δεν το ξέρει κανείς. Κάθε βδομάδα, έστω κι ένας προμηθευτής θα μας πει ότι στην επόμενη παράδοση οι γαρίδες, το λάδι, το χοιρινό κρέας….θα είναι τόσα σεντ ή τόσα ευρώ πιο πάνω. Και τι να του πούμε; Να του πούμε δε θέλουμε και ότι θα πάμε αλλού; Αφού κι ο συνάδελφός του προμηθευτής, τις ίδιες τιμές έχει και ακόμη πιο ψηλές.
Πόσο να ανεβάσω την τιμή της μερίδας ή του μεζέ και να μην είναι δυσβάσταχτο για τους πελάτες μου, που τόσα χρόνια με αγαπούν και τους αγαπώ; Από την άλλη, πόσο να απορροφήσω εγώ τις αυξήσεις των τιμών και να έχω μια βιώσιμη επιχείρηση που θα έχει χρήμα να πληρώνει τους εργαζόμενους στη δουλειά μου, τους προμηθευτές, το ηλεκτρικό, τους φόρους, τις φθορές… Μπρος γκρεμός και πίσω χαράδρα και μάλιστα βαθιά. Μπορεί το κράτος να βοηθήσει για να μην μείνουμε όλοι άνεργοι; Είμαστε στα όριά μας. Πραγματικά!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:


Τρεις επισκέψεις στο ίδιο εστιατόριο της Λευκωσίας, τρία πιάτα με ωμό ψάρι και η ίδια έντονη ψαρίλα. Μήπως το λάθος ήταν ότι πίστεψα πως κάτι θα άλλαζε;

Το Vino Cultura γιόρτασε 20 χρόνια με γεύμα γνωριμίας στο Crosta Nostra, με επίτιμο προσκεκλημένο τον Mario Piccini, CEO της ιστορικής οινοποιίας Piccini 1882.

Ένας εστιάτορας απαντά σε όσους παραπονιούνται για τις τιμές: από τις ίδιες υπεραγορές ψωνίζουμε κι εμείς, με ακριβότερο ρεύμα, υγραέριο και μισθούς.

Δοκιμάσαμε πρώτοι το LITRONDI Early Harvest του Ελαιοτριβείου Αναλιόντα: ένα φρέσκο, πράσινο αγουρέλαιο με εντυπωσιακή αρωματική ένταση και χαρακτήρα.
