
Για κυπριακό μεζέ που θα γλύφεις και τα δάκτυλά σου, φτιαγμένο παραδοσιακά στα κάρβουνα και στις γάστρες, μέσα στον ξυλόφουρνο, παίρνεις τους φίλους σου όλους και πας Ταμπλιό. Θα τον βρεις στο κέντρο της ακριτικής κοινότητας Αθηένου, εκεί ακριβώς που κτυπά η καρδιά της γεμάτης ζωής, κοινότητας, σε ένα λαϊκό μαγαζάκι με απλόχωρη βεράντα που στο υπογράφω, θα γίνει η απόλυτη έδρα για όλους του μεζεκλήδες φίλους σου.
Εμείς πήγαμε όλοι για μεζέ, την αγαπημένη μας επιλογή στον Ταμπλιό και με μπυρίτσα παγωμένη στα ποτήρια μας, τσιμπολογάμε τραγανές τσακιστές ελιές, όμορφο σε οξύτητα ταχίνι και σαλατούλα με ολόφρεσκα ζαρζαβατικά, καπελωμένα με φέτα.

Στην Αθηένου είσαι, θα σου φέρουν κι αθηενίτικο ψωμί, ζεστό – και το εννοώ – με μια κρούστα μαγική και λαχταριστή που θα την θυμάσαι κι εσύ την επομένη. Βούτηξε και μην ντραπείς διόλου, την ψύχα της στα μεστωμένα κρεμμύδια από το μοσχομυριστό, ξυλοφουρνό χοιρινό στιφάδο, αλλά ιδίως σε αυτό με το αιγινό συκωτάκι, που ομολογώ είναι από τα καλύτερα που έχω φάει.

Ολάκερη η οικογένεια του ιδιοκτήτη Γιάννη Παπαϊωάννου στο κατόπιν σου, για να είναι σίγουροι ότι τίποτα δεν λείπει από το τραπέζι σου, αλλά και για να σου φέρει ζεστούς ζεστούς, φρεσκοτηγανισμένους κεφτέδες, αρτυσμένους με άφθονες μνήμες από τα παλιά, αθηενίτικο χαλούμι, όνομα και πράμα, αλλά και ιδανικά ψημένο λουκάνικο σχάρας για πολύ απαιτητικούς.

Το γιαούρτι, που είναι αιγοπρόβειο με υπογραφή, σε ενημερώνω ότι το φτιάχνει η οικογένεια των ιδιοκτητών κάθε μέρα και είναι ομολογουμένως, όλα τα λεφτά, ξινούλικο, ελαφρύ και παραδοσιακό. Σχολιάζουμε το κατάμεστο του χώρου, αν και καθημερινή, αλλά και τη γρήγορη εξυπηρέτηση από τα ουκ ολίγα άτομα του σερβίς, που όλοι τους, με ένα χαμόγελο και μια καλή κουβέντα, μάς έκαναν να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας.

Η άφιξη της χοιρινής πανσέτας, των σιεφταλιών που με έχουνε προσωπικά κερδίσει με τα αρώματα και την υφή τους και των αλάθητων χοιρινών σουβλακιών, έκανε όλη την παρέα να ανασηκώσει ξανά τα μαχαιροπίρουνα και να τσουγκρίσει εκ νέου τα ποτήρια.


Στον Ταμπλιό, το grant finale, είναι όντως πολύ grant, για αυτό σε προειδοποιώ προληπτικά μην το χάσεις, γιατί εσύ θα χάσεις. Άμα ο Γιάνννης ανοίξει τον ξυλόφουρνο της πίσω αυλής, θα φέρει και στο δικό σου τραπέζι, μια χορταστική και στο μάτι, μερίδα από λουκούλλειο κλέφτικο, που λιώνει στο στόμα αβίαστα, παντρεμένο με πατατούλες που λιώνουν και αυτές για χάρη σου. Πλάι τους, το αγαπημένο όλων, ντοματοευλογημένο πουργούρι, το απόλυτο συνοδευτικό και για τα κεφτεδάκια, το στιφάδο και όχι μόνο.
Όχι, δεν φεύγεις μετά από αυτό, γιατί το γαλακτομπούρεκό τους, που θα φτάσει ζεστό και κριτσανιστό, όπως θα φτάσει και το αγαπημένο της παρέας, μπακλαβαδάκι με γέμιση αμύγδαλο και κανέλα, δεν είναι για να τα παρακάμψεις με τίποτα.


Φρούτα εποχής – και αυτά στο πρόγραμμα – ενώ αν είσαι μερακλής του καφέ, θα εκτιμήσεις πολύ τον μαστορικά ψημένο τους κυπριακό καφέ με πλούσιο καϊμάκι και πολλές φουσκάλες. Τέτοια μας κάνουν στον Ταμπλιό και κάθε βδομάδα τους πεθυμάμε.
Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 9, Αθηαίνου, Λάρνακα
24522326

Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να

Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας

Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
